Бәхет көтәм (Мәхәббәттән бәхет көткән чагым)
Мәхәббәттән бәхет көткән чагым,
Җыл-давыллар тынып калачак.
Кышлар гына үтсен, кышлар гына
Кышлар гына үтсен,
Тал-тирәкләр яфрак ярачак.
Тал-тирәкләр яфрак ярачак.
Мәхәббәттән бәхет көткән чагым,
Җыл-давыллар тынып калачак.
Кышлар гына үтсен, кышлар гына
Кышлар гына үтсен,
Тал-тирәкләр яфрак ярачак.
Тал-тирәкләр яфрак ярачак.
Янгыр көткән иген кыры сыман,
Сагынып көтәм сине, зар булып.
Кил син, бәгърем, кил син, бәхет кошым,
Гомерлеккә мина яр булып.
Тылсымлы бәхет кошын,
Үзем бер күрсәм иде.
Төшләремә булсада,
Ул килеп керсә иде.
Ышанамын нигәдер,
Шул кошның барлыгына.
Кайчанда бер мәл килеп,
Ул мине табырына.
Күпме көттем бәхет кошым,
Өметемне өзмәдем.
Сөю булып килгән икән,
Сөю булып килгән икән,
Ә мин шуны сизмәдем.
Мин бәхетле диеп яшәү өчен
Очырмамын кулдан бәхет кошын,
Мин бәхетле–кыйблам, үз тормышым,
Илһам бүләк иткән язмышым.
Бәхет кошым, еракта син,
Тик шулай да йөрәктә син.
Исән генә булсын дигән
Теләктә мин, теләктә мин.
Ачы җилем дә — син,
Назлы гөлем дә — син,
Яшәм тамчысы — син,
Бәхет язым син.
Колагымда чыңлый әле булса,
Күңелемдә калды сакланып: —
Мин барыбер сиңа бәхет бирә
Алмас идем, — дидең, акланып.
Бәхет икән.
Йөрәгеңдәге җылыңны,
Бүлеп бирер кеше булу, бәхет икән.
Бәхет икән.
Бәхет күлләрендә икәү,
Пар аккошлар булып йөзү, бәхет икән.
Ул — минем сулар сулышым,
Ул — минем сулар һавам.
Ул — минем йөрәк кагышым,
Ул — минем йөрәк дәвам.
Язмышның ялгышымы бу,
Ялгыштыкмы үзебез?
Икебез дә бер кешегә
Гашыйк булып йөрибез.