Сөю бураннары
Тагын җиргә ап — ак карлар яуган
кабат сине искә төшереп.
Бөтерелеп яуган кар бөртеге.
Кулларымда тордым эретеп.
Тагын җиргә ап — ак карлар яуган
кабат сине искә төшереп.
Бөтерелеп яуган кар бөртеге.
Кулларымда тордым эретеп.
Тымызык кичләрдә белмичә нишләргә
Торналар сызлана сагыштан.
Торналар авазы-җаннарның газабы,
Кайтаваз шикелле язмыштан.
Йә, күрешик. Сөйләп җибәр.
Үз иттеләрме?
Дөрес яшәмәдең диеп,
Нык сүктеләрме?
Җирдән ахирәткә кадәр
Еракмы ара?
«Татфондбанк»ны ябучылар
Кайларда яна?
Бер дәрестәй узып китте
Унбер ел вакыт.
Коридорны тәнәфестә
Үткәндәй чабып.
Ашыкканбыз булып чыкты
Без бер дә юкка.
Төбәлеп карап торабыз
Чиксез офыкка
Бу тормышлар бигрәк катлаулы шул,
Үпкәләүләр була, дуслашу.
Якыннарның хәтерен калдырсак та,
Күңелләргә була ямансу.
Әби-бабай һәм дә абый-апа,
Әти-әни янә бала-чага —
Барысы да тыз-быз, тыз-быз килә —
Ары чаба әле, бире чаба.
Мөхәммәтҗан унган кеше,
Гөрләп кенә бара эше.
Кай ара акча җыйган бит,
Кай ара акча җыйган бит,
Дача салдырып куйган бит —
Шалт, Мөхәммәтҗан!
Кояш чыкты, ул калыкты,
Тәрәзәдән нур балыкты.
Уян, татар, уян инде,
Уянырга вакыт җитте.
Туган көн төне хыял төнедер,
Уйлыйсың, беләм, янып кемнедер
Үткәнгә кайтсам — хәтер яңара.
Көтәсең бугай… Бәлки, минедер…
Гасырлардан гасырларга,
офыклардан офыкларга
Оча-оча Нәүрүз кайта
тарихтан оныкларга