Рәхмәтлемен Ходаема
Үстерәләр сөеп, улым-кызым диеп,
Тидермичә җилләр-яңгырлар.
Әти-әниләрне үзебез дә шулай
Яши алсак иде гел зурлап.
Үстерәләр сөеп, улым-кызым диеп,
Тидермичә җилләр-яңгырлар.
Әти-әниләрне үзебез дә шулай
Яши алсак иде гел зурлап.
Яшел чирәм буйлап тәгәри туп,
Уен кыза футбол кырында.
Җырлыйк әле, дуслар, җырлыйк әле
“Рубин” егетләре турында.
Дөнья буйлап җырлап киләм,
Җанга мең өмет сыйган.
Җырларыма якты моң бир,
Бир, Ходай, безгә иман.
Мең эшләрдән арып-талып,
Күңел сораса дәва,
Мең чирләрдән арындыра
Таза су, чиста һава.
Тарих төпкеленә күз сал, кардәш:
Бабаларың шомлы бер таңда
Озатканнар нарасые белән
Илбаш — ханбикәне дошманга.
Батыр юллары әллә такырмы,
Әллә күктән йолдыз явамы?
Күзләреңә әгәр бер карасам,
Йөрәккәең синең янамы?
Ромашкалар тирбәлә җирдә,
Бер күмелеп, тагын күренеп.
Йөгерә-йөгерә шаян нәниләр
Кырда качыш уйнаган кебек.
Авырлыклар иңнәреңне баскач,
Бөгелеп лә генә төштең син,
Үткән көннәреңне барлый-барлый,
Өметеңне генә өздең син.
Рәхмәт сезгә, әткәй-әнкәй,
Гөл бакча бит күңелегез.
Теләкләрнең изгеләрен
Җырым сезгә җиткерсен.
Син, син, син — кадерлем,
Иң зур мәхәббәтем,
Ап-ак бәхет гөлем син!
Рәхмәт якын кешем,
Рәхмәт улым өчен,
Ул бит сөю җимеше.