Шатлык хисләре
Кайтып кердем авылга
Язгы кичләрдә.
Күптән күрмәгән идем
Дус-иптәшләрне.
Кайтып кердем авылга
Язгы кичләрдә.
Күптән күрмәгән идем
Дус-иптәшләрне.
Дус, дус, дус, мәңгелеккә дус,
Күңел түремә дускаем син уз,
Күңел түремә дускаем син уз.
Зарланасың да, моңланасың да,
Булмаган чакта яныңда чын дус,
Булмаган чакта яныңда чын дус.
Юлларыңнан узармын, кулларымны сузармын,
Бергә үтәрбез озын юлларны.
Күзләремә кара син, хисләремне аңла син,
Икәү җырларбыз иң матур җырларны.
Чәчәкләрнең сутын җыеп,
Моңнарымнан кәрәз коям.
Бәхетле, дип үзем тоям,
Бал корты — мин, кәрәз — оям.
Тылсымлы бәхет кошын,
Үзем бер күрсәм иде.
Төшләремә булсада,
Ул килеп керсә иде.
Ышанамын нигәдер,
Шул кошның барлыгына.
Кайчанда бер мәл килеп,
Ул мине табырына.
Гомерләр бер генә,
Кадерен бел генә,
Вакытлар әрәмгә узмасын.
Гөрләп — көлеп яшәп кал,
Изгелек эшләп кал,
Үкенергә генә язмасын.
Ашкына күңел, ярсып үтәргә,
Без бит туганбыз тормыш көтәргә.
Ашкына гомер, көт син чак кына,
Бәхетле булыр тормыш хакына.
Кеше килгәч якты дөнъяга,
Күктә бер йолдыз кабына.
Минем дә йолдызым
Яктырта юлымда.
Ул тора язмышым сагында,
Көч бирә арыган чагымда,
Туры юл күрсәтә адашып калганда.
Күңелем моңнарга тулганда.