Дуслар (икенче вариант)

Дус, дус, дус, мәңгелеккә дус,
Күңел түремә дускаем син уз,
Күңел түремә дускаем син уз.
Зарланасың да, моңланасың да,
Булмаган чакта яныңда чын дус,
Булмаган чакта яныңда чын дус.

Очраттым сине

Юлларыңнан узармын, кулларымны сузармын,
Бергә үтәрбез озын юлларны.
Күзләремә кара син, хисләремне аңла син,
Икәү җырларбыз иң матур җырларны.

Мәңгелеккә яраттым

Чәчәкләрнең сутын җыеп,
Моңнарымнан кәрәз коям.
Бәхетле, дип үзем тоям,
Бал корты — мин, кәрәз — оям.

Бәхет кошы (икенче вариант)

Тылсымлы бәхет кошын,
Үзем бер күрсәм иде.
Төшләремә булсада,
Ул килеп керсә иде.
Ышанамын нигәдер,
Шул кошның барлыгына.
Кайчанда бер мәл килеп,
Ул мине табырына.

Ашкына гомер

Ашкына күңел, ярсып үтәргә,
Без бит туганбыз тормыш көтәргә.
Ашкына гомер, көт син чак кына,
Бәхетле булыр тормыш хакына.

Үз йолдызым

Кеше килгәч якты дөнъяга,
Күктә бер йолдыз кабына.
Минем дә йолдызым
Яктырта юлымда.
Ул тора язмышым сагында,
Көч бирә арыган чагымда,
Туры юл күрсәтә адашып калганда.
Күңелем моңнарга тулганда.