Хәниягә
Дәшми, дәшми генә.
Сурәтеңнән елмаясың, сөйләшми генә.
Җилләр булып тәрөз каксаң,
Тәрәзә ачам.
Тагын бер кат җанны өзеп,
Җырла ичмасам!
Зифа Нагаева
Җимеш агачы
Балалы йорт җимеш агачыдай,
Бөреләнә, яфракларга төренә.
Туа уллар, туа матур кызлар,
Гаилә шатлыкларга күмелә.
Эх, бәхет көтүләре
Кояш чыгу беләнмени
Җанда болытлар булгач.
Ярың булу беләнмени
Күңелең тулы зар булгач.
Чегән кызы
Кулларымны кулларыңа салып
Чегән кызы язмыш юрыйсың.
«Көтмә», — дисең, — өмет итмә, — дисең,
«Йөрәгеңнән аны җуй!» — дисең.
Балакаем
Хат-хәбәрен юк бу ара,
Эшләрең күптер, мөгаен,
Хәл белешеп китәргә дә
Чыкмый тора микән җае?!
Авыл миче
Тышта салкын, морҗабыздан төтен куренә.
Димәк, тиздән өй эченә җылы йөгерә,
Самавырны чыжлатырга күмер өлгерә,
Кызу мичкә керү көтеп, ипи күперә.
Авыл юлларыннан үтәм
Авыл юлларыннан үтәм
Узган елларны сүтәм.
Хатын бара торсын алдан,
Хәттан соң кайтып җитәм.
Өзелеп ярлар сөймәгез
Үтә кызыллар кимәгез
Үтә кызыл тиз уңа.
Артык яратып сөймәгез
Үкенүләргә була.
«Бар ул мәхәббәт, бар!» — диеп,
Үзәгемне өзмәгез.
Хәлләремнең шундый чагы
Бер киңәш тә бирмәгез.
Ялган сүзләргә ышанып
Ялкын утка кермәгез.
Таллар кебек бөгелерсез
Өзелеп ярлар сөймәгез.
Хәбәр көтә әнкәй
Ало, әнкәй, ишетәсеңме? Таныдыңмы балаңны?
Телефон араларында тоям җылы тыныңны.
Япь — яшь әле минем әнием
Тәрәз тире сөртеп, битләремә,
Күз димәсен балама диеп.
Син үстердең әни, давыллардан саклап,
Уймасын дип миңа җил диеп.
