Чияле тау (икенче вариант)>
Чияле тау, хыялый тау
Юл чатында ята читтә.
Чияле тау аша үткән
Яшьлек юлын бәхет көтә.
Чияле тау, хыялый тау
Юл чатында ята читтә.
Чияле тау аша үткән
Яшьлек юлын бәхет көтә.
Ул эштән кайта һәр көнне арып,
Чүт соңга калып, әз генә салып.
Биргәнне ашый, тормый сайланып,
Һәр шимбә бәйрәм, мунчаны ягып.
Лимонад эчми, ярата әйрән,
Нәрсә бар — шуны өстенә кигән.
Күн итекләре аның берничә,
Сибенми хушбуй, ул аны эчә.
Күкләрдә болыт күренсә
Җил куып алып китә.
Борчуларым, сагышларым
Суларга агып китә.
Офыкларың синең тарайганда,
Уйларыңның очын җуйганда —
Чык юлларга, тормыш офыклары
Киңәяләр бары юлларда.
Бар халык йоклаган,
Урамнар тын калган,
Күктә ай елмайган,
Айның Чулпаны бар анда…
Яшьлегемнең бары тик бер язы
Синдә калды, чияле Шафран.
Ап-ак чия чәчкәләрен күреп
Ачылыр кабат йөрәк ярам.
Кулларымны кулларыңа салып
Чегән кызы язмыш юрыйсың.
«Көтмә», — дисең, — өмет итмә, — дисең,
«Йөрәгеңнән аны җуй!» — дисең.
Эшлибез кайвакыт онытып ялны да,
Баһадир шикелле заводлар төзибез,
Дулкыннар сыман, гел тынгысыз үзебез.
Чабаталар — чабата
Сезне халык ярата.
Чабатамны кигәндә
Аякларым рәхәттә.
Чәчәкләр җыям болында,
Чәчәкләр сөрмәлеләр.
Янды җан, янды уфтанып,
Билгесез серләреннән.