Әбиләр чуагы (икенче вариант)

Күренеп күзләргә
Табигать үзгәрә.
Калдырып яшьлекне,
Керәбез көзләргә,
Әллә көз килгәнгә,
Яшь килә күзләргә.
Язларны, җәйләрне
Кайлардан эзләргә?

Нурлар чәчеп яшә, әнкәй!

Күңелләрең синең гөлләр кебек,
Йөрәгеңә күпме наз сыйган.
Син елмайсаң, әнкәй, әйтерсең лә,
Яктырыплар китә бар җиһан.

Язгы Казан

Гөрләвекләр гөрләп ага,
Җырчы кошлар канат кага,
Казаныма якты яз килгән.
Еракларга яңг(ы)рый азан,
Моңнарга күмелә Казан —
Мондый гүзәллекне кем күргән?

Хыяллар дөньясы гаҗәеп

Тормышларга ашмас хыялдыр —
Яшьлеккә кайтулар киредән.
Белеп тә, шуларны уйлаудан,
Без түгел, хыяллар тилергән…