Бәхетем — син
Иркә нурлар күңелемдә
Уйный бүген, уйный.
Язлар яна йөрәгемдә
Кояш булып елмай.
Бәхетем минем
Очраштык та уйнап кына,
Гашыйк булдым чынлап сиңа
Көтәм хәзер күрешүне,
Минутлар санап кына
Бәхетем булса
Ярып ала алмыймын йөрәгемне,
Әйтә алмыймын әйтер сүзләремне.
Сизә микән шуны сөйгәнем?
Бәхетем ачкычы
Ашкына йөрәгем,
Юлларның юк очы,
Кемнәрнең кулында
Бәхетем ачкычы?
Бәхетебез бикле ятмасын
Ничә еллар сиңа багышладым,
Күңелемнең сагыш-моңнарын.
Йокыларга китсәм сине уйлап,
Сине уйлап атты таңнарым
Сиңа килдем, үтеп гомеремнең,
Каршылыклы, авыр юлларын.
Бәхет өчен
Бәхет өчен күп кирәкми,
Гел янәшә барсын юллар.
Бәхет өчен күп кирәкми,
Минем куллар — синең кулда,
Синең куллар — минем кулда.
Бәхет юлы
Кирәк түгел көндә чәчәк биреп,
Көндә сине «Яратам!» дип тору.
Мөһим, саф һавадай, эчәр судай,
Бер-береңнең кирәклеген тою.
Бәхет юллары
Юлда йөрсәм, никтер күңелем
Яктыра матур уйлардан.
Нинди серләр бардыр офыкта? —
Чакыра әллә кайларга.
Бәхет төне
Каеннары ай-яй ак икән,
Сөю белән тулы чак икән,
Каеннардан якты моң тама.
Бәхет сулышын тыңла
Тәүге бәхет килә аны көткәннәргә,
Саф йөрәкләр тик көтеп алыр.
Минем бәхет синдә, булыйк мәңге бергә,
Синсез, җаным, күңелем сулыр.
