Күк томаннар аша
Аның белән култыклашып уздың,
Син аныкы хәзер, аныкы…
Мин елганың хәзер бу ярында
Ә син хәзер теге ярныкы.
Аның белән култыклашып уздың,
Син аныкы хәзер, аныкы…
Мин елганың хәзер бу ярында
Ә син хәзер теге ярныкы.
Шыбыр — шыбыр яңгыр ява,
Шыбыр — шыбыр яңгыр ява,
Чылата керләреңне.
Керфекләрең ник чыланган,
Керфекләрең ник чыланган,
Сагындың кемнәреңне?
Сагындың кемнәреңне?
Гармун моңы тавышлары
Нигә тын калдың әле?
Йөрәгемне сурып алып,
Утларга салдың әле.
Әкиятсез бала бала булмый,
Мәхәббәтсез — шагыйр шигырсыз.
Әкиятемне тартып алмасаңчы,
Калдырмачы мине син җырсыз.
Әллә ничек булды безнең сөю,
Бетә алмаслык мәңге төшенеп.
Үзем сөйдем, үзем күрә алмадым,
Үзем яндым, үзем өшедем.
Моң уяна сизгер күңелләрдә, Канатланып зәңгәр күкләргә. Сулар һава, эчәр су шикелле, Җыр да кирәк гомер итәргә. Чыңрый курай, Чиртә кубыз, Моңландыра тальяннар. Шаулап үтсен безнең көннәр, Тыныч тусын ал таңнар! Моң агыла уйчан күңелләрдән, Нурлар сибелгәндәй кояштан. Җырлар булып, күпме буат аша Үткән белән бүген тоташкан. Чыңрый курай, Чиртә кубыз, Моңландыра тальяннар. Шаулап үтсен … Читать далее
Туктады моң, телләремнән ычкыналмый калды сүзем,
Туктады моң, өлгермәдем, киттем читкә,
Мин янәсе сабыр, түзем, мин янәсе сабыр, түзем.
Сагынырсың әле син дә бер,
Искә төшәр юләр яшьлегең.
Йөгереп, килеп, кочкан итеп,
Күрсәтер йокыңда төшләрең.
Сагынырсың минем кулларымны,
Үткәнеңне уйлап әченсәң,
Миннән башка бер кем шулай назлап
Сөймәгәндер йомшак чәчеңнән.
Бик еш төштә күрәм иске өйне,
Иске өем — бала чакның йөзе.
Үткәннәрне күрсәм иске өйдә
Якты уйлар үзәгемне өзә.