Үкенеч…
Китә дуслар, китә,
Китә берәм — берәм,
Әллә сөйләшкәннәр мәлләрен!?
Мына тагын бер аз соңлаганмын …
Белә алмый калдым хәлләрен.
Песня на букву: Ү
Үпкәләмә (бишенче вариант)
Бармак очлары тисә дә,
Кагылма, — дисең, — үләм.
Аның саен мин ныгырак
Кочаклап сине үбәм.
Үземнеке бөтенләйгә
Исеңдәме, ялгыш кына,
Син үземә күзләр салдың.
Ә мин, юләр, шуннан бирле
Телсез калдым, өнсез калдым.
Үкенмә (икенче вариант)
Өзелеп яраттым,
Син диеп җан аттым,
Тиңләдем күгемнең аена.
Киттең дә югалдың,
Дөньяма моң салдың,
Күңелем зар елый, юксына.
Үз-үзеңне алдама
Бергә булган көннәр,
Сихри айлар, төннәр
Яши күңел түремдә, түремдә.
Араларны ялгап,
Яратырга кабат
Телим бүген дә, бүген дә.
Үтеп бара безнең язлар…
Үтеп бара безнең язлар…
Иртә язда назлаганнар,
Сагындырып җанны өзмәгез.
Бергә калып булыр иде,
Чаралары табылыр иде
Кирәк булсак әгәр сезгә без.
Үпкәләмәгез язмышка
Кешедән күрмә ялгышны,
Иң элек үзең уйлан.
Ул бит синең ялгышларың,
Буласы, димәк, булган.
Киләчәккә алып барма,
Калсын алар үткәндә.
Ялгышларың гыйбрәт булыр,
Киләчәкне көткәндә.
Үпкәләмә, әнкәй!
Әллә инде картаясың, әнкәй,
Җыерчыклар арткан йөзеңдә.
Күкрәгеңә тулган моңнарданмы,
Сагышланып калган күзең дә.
Үпкәләмәм сиңа, әтием
«Әтием!» — дияргә
Кызыгып үстем мин,
Күп вакыт үпкәләп яшәргә
Хакым юк икәнне
Мин үскәч бары тик аңладым.
Үзең килче…
Чакырма, килмим синең яныңа, мәхәббәтем,
Кайгы да салмам тыныч җаныңа, диеп әйттем.
Кыю бул, иркәм, дисең.
Йосыф булган кыю да… —
Ташлаганнар коега.
