Киттең калдырып
Киттең, иркәм, хушлашмый да
Кар-буранда калдырып.
Яшимен шуңа сагышланып,
Йөрәгемне яндырып.
Киттең, иркәм, хушлашмый да
Кар-буранда калдырып.
Яшимен шуңа сагышланып,
Йөрәгемне яндырып.
Дулкынланып ярсып аккан
Агым суларга син кара.
Шул агым суларга охшап
Гомерләр үтеп бара.
Үсеп җиткән ни ара? Бүген бездә гөрләп туй бара!
Матур өстәлләр корылган, дус-туганнар җыела!
Бер-берендә серле күзләре, нурдай балкый йөзләре,
Күңелләрен җилкендерә «Әче!», «Әче!» сүзләре!
Күз тимәсен пар, мәңге бергә булсыннар!
Якыннарыбыз безнең мәңге үлми
Алар безнең йөрәк түрендә
һәрвакытта безнең янда булып
Күзәталар һава күгендә!
Ашый алганда ашап кал
Килешкәнне киеп кал
Ике тапкыр яшәп булмай
Сөелгәндә сөеп кал.
Тымызык кичләрдә белмичә нишләргә
Торналар сызлана сагыштан.
Торналар авазы-җаннарның газабы,
Кайтаваз шикелле язмыштан.
Тымызык кичләрдә белмичә нишләргә
Торналар сызлана сагыштан.
Торналар авазы — җаннарның газабы,
Кайтаваз шикелле язмыштан.
Бөреләргә тулган хисләремне
Бүген килеп, чәчәк аттырам.
Теләсәң, ян дөрләп минем белән,
Чаткылардан ялкын чакырам.
Ал чәчәкләр өзәм,
Юлларыңа тезәм,
Җыям сиңа чәчәк бәйләмен.
Тик син генә юк шул,
Йөрәгемдә ут шул.
Кайчан җитәр күңел бәйрәме?
Орышмагыз, әрләмәгез,
Булмый инде, туганнар.
Оялчанлык дигән нәрсә
Җанымда бар, канда бар.