Шараным
Эй көмеш сулы чишмәләр
Иң матур урман безнең якта
Йөрәк җырларыңны кушып җырлыйм
Шараным синең хакта!
Шараным син минем туган илем
Йортым, гаиләм дусларым синдә!
Тырыш уңган халкың белән бергә
Мин дә яшимен бу җирдә!
Эй көмеш сулы чишмәләр
Иң матур урман безнең якта
Йөрәк җырларыңны кушып җырлыйм
Шараным синең хакта!
Шараным син минем туган илем
Йортым, гаиләм дусларым синдә!
Тырыш уңган халкың белән бергә
Мин дә яшимен бу җирдә!
Җиде буын бабамнарның
Исеме югалмасын.
Зур бабамнар тырышыплар
Төзегән шәҗәрәсен.
Кемнәр-кайчан туган-үлгән,
Кайсы гасыр яшәгән,
Барысын да тарих итеп
Ак кагәзьгә теркәгән.
Шәл бәйләдем, шәл бәйләдем,
Шәл бәйләдем, шәл бәйләдем,
Шәлем түгәрәк түгел дә
Шәлем түгәрәк түгел.
Шофер, сии машинаң белән
Ил байлыгын ташып йөртәсең
Караңгы төндә дә,
Давыллы көндә дә
Барлык авырлыкларны
Җиңеп үтәсең.
Шофер, иркен зур юллардан
Кешеләргә бәхет илтәсең.
Чәчәккә күмелгән бакчаңда, әй,
Бүләкнең ниндиен бирим йөрәк сакчыңа?
Былбыл буламын,
Бакчаңда сайрыйм,
Сайравымны син тыңларсың,
Күңелемне аңларсың.
Мөхәммәтҗан унган кеше,
Гөрләп кенә бара эше.
Кай ара акча җыйган бит,
Кай ара акча җыйган бит,
Дача салдырып куйган бит —
Шалт, Мөхәммәтҗан!
Кояшлы иртә,
Кояшлы көннәр.
Шәһәрдә кызу,
Кайда соң җилләр?
Шәһәрдә җәй, шәһәрдә,
Шәһәрдә җәй.
Түбәләр кыза
Һәм юллар кыза,
Һәм машиналар
Бер-берсен уза.
Шәһәрдә җәй, шәһәрдә,
Шәһәрдә җәй.
Тып — тып итеп
Тыпылдап,
Чылтыр — чылтыр
Чылтырап,
Биек йортлар түбәсеннән
Боз сөңгеләр коела.
Шушма суы—бормалы су,
Ярларында — тал-тирәк.
Бер кыз җырлый әрәмәдә —
Ничек түзсен яшь йөрәк.
Өй артында шомыртым бар,
Яннарында бөрлегән шул,
Яннарында бөрлегән.
Сине сөям, сине көтәм,
Син бит минем бер генәм.