Чәчәкле гомер
Күкләрдә болыт күренсә
Җил куып алып китә.
Борчуларым, сагышларым
Суларга агып китә.
Күкләрдә болыт күренсә
Җил куып алып китә.
Борчуларым, сагышларым
Суларга агып китә.
Тормыш юлын башлаганда
Һәркемнең бер теләге.
Гаиләгә үтеп кермәсен,
Тормышның вак-төяге.
Күпме кеше гашыйк кебек
Тирә-якка күз салсаң.
Ялгызың да калуың бар
Бу кадәрле сайлансаң.
Ирекле кош күктә сайрый,
Бөтен җиhан көч-дәрт ала.
Башкаларны шатландыру,
Үзенә ул бәхет аңа.
Үз кулларым белән бирдем бәхетемне.
Җир йотмаган мине нигә шул вакыт?
Бөтен гомеремне бирер идем хәзер
Әгәр ялгышларны булса туктатып.
Әллә үзебез башкамы,
Әллә сөю үзгәргән.
Ят карашлар гына калган
Сөю тулы күзләрдән.
Юктан гына үпкәләштәк,
Сизми калдык үзебез.
Сиздермәскә тырышсак та,
Моңсуланып йөрибез.
Бер карасаң, син дә хаклы,
Мин дә сыман гаепсез.
Араларда нигә һаман
Саклана соң бу томан?
Анысы да, монысы да гел кирәк,
Туган якка кайту гына бик сирәк.
Җырлар гына язабыз шул сагынып,
Әнкәйләргә, туган якка табынып.
Читкә караган буласың,
Янәшәңнән узганда.
Эреп төшәсең бит, җаным,
Икәү генә калганда.
Мин сине яратмас идем,
Син аңа лаек түгел.
Тик нишлимен сине күргәч,
Уйларым аек түгел.