Бәхетләргә юллар кайда?..
Бәхетләргә юллар кайда икән?
Бәхетләргә юллар — йөрәктә.
Бәхет һәрчак сезнең кулыгызда
Эзләмәгез аны ерактан.
Бәхетләргә юллар кайда икән?
Бәхетләргә юллар — йөрәктә.
Бәхет һәрчак сезнең кулыгызда
Эзләмәгез аны ерактан.
Киттең, иркәм, хушлашмый да
Кар-буранда калдырып.
Яшимен шуңа сагышланып,
Йөрәгемне яндырып.
Дулкынланып ярсып аккан
Агым суларга син кара.
Шул агым суларга охшап
Гомерләр үтеп бара.
Бересен-берсе кочкан ак каеннар,
Сыенганнар горур наратлар.
Кичкән чакта тормыш дәрьяларын,
Сынмасыннар парлы канаттар.
Тәрәзәңә пәрдә корма бүген,
Керим таң нурына уралып.
Керфегеңдә төшми калган тамчы,
Алыйм шуның тозын аралап.
Кунак кына булып, шушы җиргә туып
Яшим әле, кумыйм артыгын.
Яхшылыкта уем, сузам ярдәм кулын,
Бүлешергә әзер актыгын.
Әйдә, дустым, ал гармунны,
Җырлыйк «Җидегән чишмә»не.
Җырга-моңнарга күмелсен
Авылыбыз кичләре.
Үсеп җиткән ни ара? Бүген бездә гөрләп туй бара!
Матур өстәлләр корылган, дус-туганнар җыела!
Бер-берендә серле күзләре, нурдай балкый йөзләре,
Күңелләрен җилкендерә «Әче!», «Әче!» сүзләре!
Күз тимәсен пар, мәңге бергә булсыннар!
Елларның үткәнен сизмәдем,
Чәчемә сарылган карлары.
Кайнаган бозларда кайнадым:
Яшьлеккә барырга юл бармы?
Очраттым да сине юлларымда.
Гашыйк иттең мине үзеңә.
Шул минуттан нидер булды миңа:
Уйларымда бары син генә.
Кирәк түгел мина ярты бәхет
Һәм узгынчы хисләр ташкыны.
Гомер буе сөясемне белеп,
Сиңа таба йөрәк ашкынды.