Киттең калдырып
Киттең, иркәм, хушлашмый да
Кар-буранда калдырып.
Яшимен шуңа сагышланып,
Йөрәгемне яндырып.
Песня на букву: К
Килен-кияү җыры
Төскә булган, эштә уңган,
Заманнан арттан калмыйм.
Иргә ярап була ла ул
Каенана кырын карый.
Күңел-күбәләк
Тәүге килгән мәхаббәт,
Әйтерсең лә күбәләк.
Бакчадагы гөлгә кунган,
Аткан таңны иркәләп.
Бәхетебез түгәрәк,
Минем күңел — күбәләк.
Сагындырма, кил яныма,
Яшәү рәхәт бергәләп.
Көзге җыр (Көзге вальс)
Яфракларга сары төште,
Йөрәкләрне сагыш өтте,
Хушлашабыз инде җәй белән.
Әйтерсең дә сак белән сок,
Иртәгәсе кем бар кем юк,
Дөнья калыр синнән һәм миннән.
Кемне көтәләр?
Йә, күрешик. Сөйләп җибәр.
Үз иттеләрме?
Дөрес яшәмәдең диеп,
Нык сүктеләрме?
Җирдән ахирәткә кадәр
Еракмы ара?
«Татфондбанк»ны ябучылар
Кайларда яна?
Карлар күмгән юлларны
Кышның озын моңсу кичендә
Яшь чакларым төште исемә.
Тышта буран, ява ап-ак кар,
Сөйгән ярым, сагнам — каршы ал.
Кулга-кул тотынып
Исеңдәме, җаным, синең белән
Тәүге кабат очрашулар?
Шул мәлдән соң безнең гашыйк җаннар
Гомерлеккә бергә кавыштылар.
Кычыткан чыпчыгы (икенче вариант)
Синдәй утны, синдәй шукны
Булмагандыр күргәнем.
Башларымны әйләндердең,
Җаныма ут үрләдең.
Карандашым-китабым
Бер дәрестәй узып китте
Унбер ел вакыт.
Коридорны тәнәфестә
Үткәндәй чабып.
Ашыкканбыз булып чыкты
Без бер дә юкка.
Төбәлеп карап торабыз
Чиксез офыкка
Күк томаннар аша
Аның белән култыклашып уздың,
Син аныкы хәзер, аныкы…
Мин елганың хәзер бу ярында
Ә син хәзер теге ярныкы.
