Өч көнлек дөнья
Кунак кына булып, шушы җиргә туып
Яшим әле, кумыйм артыгын.
Яхшылыкта уем, сузам ярдәм кулын,
Бүлешергә әзер актыгын.
Песня на букву: Ө
Өч каен
Яз аенда тәүге күкрәү булдың,
Тәүләп әйттең сөю сүзләрен.
Безнең мәхәббәткә шаһит булып,
Тау башында үсте өч каен.
Өфе юкәләре
Яшьлек урамнары,
Тулы хыяллары,
Без — шатлыкка туймас исәрләр.
Өфе юкәләре
Безнең хакта да әле
Яфрак яра-яра сөйләрләр.
Өфе ләләләре
Агыйделкәй сине назлап кочып ага,
Җиде таудай яткан газиз Өфем минем.
Алтын өмет белән озын гомер теләп
Мең ел элек сиңа нигез салган булган.
Өршәгем
Алан җирне ярып кап уртага,
Төньягына уктай тартылып,
Өршәк елга талгын гына,
Бөгелергә хәтта тартынып.
Өмет җыры
Яз әле бураннар артында,
Үзенең вакытын ул белер.
Яз табар үз юлын,
Кавышыр көн килер,
Алмагач чәчәккә төренер.
Өй артында шомыртым
Өй артында шомыртым бар,
Яннарында бөрлегән шул,
Яннарында бөрлегән;
Бөрлегәндәй матур булып
Чәчәк ата ил генәм
Өзелә бит үзәгем
Сандугачым, әйт үземә,
Кайсы талга кунасың?
Күзем йомсам, күз алдымда
Торган төсе буласың.
Өфе — Казан
Өфе — Казан калаларын
Якынайткан юллар бар.
Идел — Урал балаларын
Туган иткән моңнар бар.
Эх, Өфе, әй, Казан
Аерылмагыз бер кайчан.
Аерылмагыз, аерылмагыз,
Аерылмагыз бер кайчан.
Өфе — Чиләбе (беренче вариант)
Биючеләр бииләр,
Көе килми димиләр.
