Нурлар чәчеп яшә, әнкәй!
Күңелләрең синең гөлләр кебек,
Йөрәгеңә күпме наз сыйган.
Син елмайсаң, әнкәй, әйтерсең лә,
Яктырыплар китә бар җиһан.
Күңелләрең синең гөлләр кебек,
Йөрәгеңә күпме наз сыйган.
Син елмайсаң, әнкәй, әйтерсең лә,
Яктырыплар китә бар җиһан.
Гасырлардан гасырларга,
офыклардан офыкларга
Оча-оча Нәүрүз кайта
тарихтан оныкларга
Алты гына тулса да,
Буем кыска булса да,
Әниемә булышам —
Мактатырга тырышам.
Нинди давылларга каршы бардың,
Нинди күкрәү булып күкрәдең;
Нинди ялкыннардан ялкын алдык,
Нинди сафлык били күкрәген?
Үбә үбә, чәчләреңнән сыйпап,
Иркәләми икән куенында,
Утларында яндыра да икән,
Бозларында туңдыра икән,
Утларында яндыра да икән,
Әй усал да икән бу дөнья.
Белә алмыйм сәбәп нидә,
Нигә миннән качасың?
Булыр-булмас дусларыңа
Яш(е)рен серең ачасың?
Алтыннарның алтыны син,
Нефть мае — кара алтын.
Ил-йортларга байлык-муллык,
Гел бәрәкәтләр сал син!
Якты күлдә су коена
Төннәрен тулган ае.
Ботакларын сындырмагыз —
Нәсимә, Нәсимә,
Нәсимә каеннары.
Ничә тапкыр шомырт чәчәк атты,
Ничә тапкыр ташты ташкыннар,
Шомыртлар да инде картайдылар,
Тик картаймый икән ярсулар.
Иртән барсак гамьсез, хәсрәтсез ул,
Яфраклары йомшак, саф нурдан,
Бишек җырын көйләп колагыма
Ни сөйли урман, ни сөйли урман.