Тәрәзәңә пәрдә корма бүген
Тәрәзәңә пәрдә корма бүген,
Керим таң нурына уралып.
Керфегеңдә төшми калган тамчы,
Алыйм шуның тозын аралап.
Авторы на букву: Д
Яшьлеккә кайтырга юл бармы?
Елларның үткәнен сизмәдем,
Чәчемә сарылган карлары.
Кайнаган бозларда кайнадым:
Яшьлеккә барырга юл бармы?
Әгәр мине шулай яратсаң…
Уянам да йоклый алмый ятам…
Уйлар баса кайчак төннәрен…
Нигә яшим бу фани дөньяда,
Кирәкмәсәм әгәр кемгәдер?!
Яратмыйм сине, җаным
Йөрмә минем артымнан,
Мин синеке булалмам.
Көчләп яратып булмый
Мин башканы яратам.
Ялгыз әткәй
Төн уртасы… Авыл изрәп йоклый,
Тик бер тәрәзәдә ут яна.
Таңга хәтле әткәй газаплана,
Ялгызлыктан бәгъре сызлана.
Эшлә син!..
«Гомер узган», — дип уфтанма,
Узмагандыр әле ул.
«Йөрәккәем», — дип сыкранма,
Тузмагандыр әле ул.
Нәүрүз чибәре
Гасырлардан гасырларга,
офыклардан офыкларга
Оча-оча Нәүрүз кайта
тарихтан оныкларга
Күңелең сынмасын
Тәрәзәңә бер көн бәрде карлы яңгыр…
Кемдер әйтте: «Түз син, язмышың шулайдыр…»
Китте ул ашыгып, китте ул хушлашмый,
Кемгәдер үпкәләп, дөньяны аңламый.
Кыр чәчәкләре юатыр…
Ерак юлга киткән чакта
«Онытма мине!» — дидең.
Дерелдәгән кулың белән
Кыр чәчәкләре бирдең.
Яз җыры (икенче вариант)
Яфрак яра чуклы каен,
Татлы исен сибеп,
Бөреләрен ачты гөлләр,
Язгы тынны сизеп.
