Зөлфиям!
Фәрештәләр юрагандыр
яшәсеннәр диеп сөеп!
Язмыш безне кавыштырган.
Бергә булсыннар диеп!
Авторы на букву: З
Теләүле
Сөн буенда бер куенда
Туган авылым Теләүле
Дөнья буйлап, сине уйлап
йөргән балаң бар әле.
Шараным
Эй көмеш сулы чишмәләр
Иң матур урман безнең якта
Йөрәк җырларыңны кушып җырлыйм
Шараным синең хакта!
Шараным син минем туган илем
Йортым, гаиләм дусларым синдә!
Тырыш уңган халкың белән бергә
Мин дә яшимен бу җирдә!
Юкка яшәмибез
Бар кешегә игелек эшли алмам
Изгелекләр өчен түләргә
Шуның өчен бер көн дә калдырмай
Тырышам кешеләргә бәхет теләргә.
Хәниягә
Дәшми, дәшми генә.
Сурәтеңнән елмаясың, сөйләшми генә.
Җилләр булып тәрөз каксаң,
Тәрәзә ачам.
Тагын бер кат җанны өзеп,
Җырла ичмасам!
Тукта, конвой
Алда көтә безне караңгылык,
Конвой бара менә озатып.
«Әти» диеп арттан килә улым,
Эх, каласы иде юатып.
Җимеш агачы
Балалы йорт җимеш агачыдай,
Бөреләнә, яфракларга төренә.
Туа уллар, туа матур кызлар,
Гаилә шатлыкларга күмелә.
Эх, бәхет көтүләре
Кояш чыгу беләнмени
Җанда болытлар булгач.
Ярың булу беләнмени
Күңелең тулы зар булгач.
Чегән кызы
Кулларымны кулларыңа салып
Чегән кызы язмыш юрыйсың.
«Көтмә», — дисең, — өмет итмә, — дисең,
«Йөрәгеңнән аны җуй!» — дисең.
Хәерле юл (икенче вариант)
Юлларыңа ап-ак җәймә, хәерле юл…
Бу дөньяда юллар авыр, түземле бул.
Керфегеңә төшеп кунган ак кар бөртекләренең
Күз яшенә әверелгән мизгеле бу.
