Уйна, гармуным
Күңелемә моңнар тулганда,
Сагыш-моңнан күңел сызганда.
Яшьлек урамнарын узамын,
Янә гармунымны сузамын.
Песня на букву: У
Уян, татар!..
Кояш чыкты, ул калыкты,
Тәрәзәдән нур балыкты.
Уян, татар, уян инде,
Уянырга вакыт җитте.
Утырып карамадым
Утырып карамадым…
Күрешербез дип күземне
Тутырып карамадым.
Сызылып таң атканда…
Бер күз сирпеп карау җитә
Өзелеп яратканда.
Урамнарда буран
Урамнарда — буран…
Җаннарымда — буран…
Бураннарга дөньям уралган.
Җаннарыма сыймый,
Урамнарда уйный
Син кузгатып киткән бураннар.
Унҗиде яшем
Язгы хис белән йөрәк серләшә,
Каеннар шавы — киләчәк дәшә.
Кулда — таныклык, чәчәк бәйләме,
Бу безнең яшьлек, язмыш бәйрәме.
Унике батыр турында баллада
Таш утрау шикелле бу төрмә,
Таш койма әйләнә-тирәсе.
Белделәр бу ташлар мәйданга
Бүген дә корбаннар киләсен…
Дарларга унике батырның
Ашуын бу ташлар күрделәр,
Таң калып тетрәде диварлар;
Батырлар елмаеп үлделәр,
Татарлар елмаеп үлделәр…
Умырзая (икенче вариант)
Күңелемә килеп кердең
Язгы ташкын, күкрәү булып,
Тәүге ләйсән булып явып,
Язгы умырзаялар алып.
Улыма
Яшәүнең шунда яме,
Дөньяң түгәрәк булса.
Шул дөньяларга гамъ өстәп
Көтеп алган улың туса.
Улым үземә охшаган
Үчтүк, үчтүк, улыма,
Утыр җайлап кулыма.
Күз тимәсен үзеңә, һай,
Охшагансың үземә, һай, һай,
Һай, һай, һай, һай!
Ул Казанда яшәгән
Зур кыяга баскан яшь бөркеттәй,
Ильич тора мәрмәр ташында.
Без-чәчәкләр җыеп китерәбез,
Баш иябез аның каршында.
