Вакыт җитмәде
Нигә микән әнкәй, йомшак сүзләр табып,
Яратуым сиңа әйтмәдем.
Кара — каршы утырып, ешрак синең белән,
Чәй эчәргә вакыт җитмәде.
Нигә микән әнкәй, йомшак сүзләр табып,
Яратуым сиңа әйтмәдем.
Кара — каршы утырып, ешрак синең белән,
Чәй эчәргә вакыт җитмәде.
Син өзәсе алмалар да
Пешә көзен.
Алмагачлар елый гүя
Уып күзен.
Кайтырмын, дип биргән идең
Вәгъдә безгә,
Тору кирәк иде, әткәй,
Әйткән сүздә!
Әниемнең уйчан күзләрендә
Күпме моң һәм күпме сагыш бар.
Бар күңелен, йөрөк ялкыннарын
Һәрвакытта миңа багышлар.
Вакыт кылымнарын үрәм-сүтәм
Кыш-язларны көтәм һәрвакыт.
Агачларда алтын, чәчтә көмеш
Кышларымны гына, язларымны гына,
Җәйләремне булмый туктатып.
Мизгел кылымнарын үрәм-сүтәм
Кыш-язларын көтәм һәрвакыт.
Кышларымны гына, язларымны (көзләремне) гына,
Вакытларны булмый туктатып.
Вакытларны булмый туктатып.
Таң атканда, салкын чишмә буенда,
Очраштык без иркәм белән тагын да.
Күктә болыт тулган иде,
Сандугач та тынган иде,
Без аерылып киткән чагында.
Инде мин ничәнче мәртәбә
Гасырлар китабын актардым.
Күпме яу, сугышлар аркылы
Син җиңеп чыккансың Ватаным.
Идел буенда кич җем-җем утлар,
Утлар яна Идел ярында…
Синең белән ничә төн уздырдык
Дуслар яккан учак янында.
Илдә түгел, җирдә түгел,
Җиһанда да синдәй юк.
Күңелкәем, йөрәккәем
Сиңа тора тартылып.
Син мине белмисең,
Син мине күрмисең,
Бүтәндә синең уй хисләрең.
Үтсәгез парлашып,
Кошлардай сайрашып,
Нишлим соң, өзелә эчләрем (үзәгем)?