Әнием (икенче вариант)
Көзгегә карап куям да
Сине күргәндәй булам.
Мин бит синең алмагачтан
Ерак төшмәгән алмаң.
Көзгегә карап куям да
Сине күргәндәй булам.
Мин бит синең алмагачтан
Ерак төшмәгән алмаң.
Ялгышлар була, юллар гел борма,
Тигез акмый һәрчакта елга.
Сукмактан узам, юлларда тузан,
Сыкрап елый йөрәк шул заман.
Күзләрең карасы
Бигрәк сагындырды.
Очкыннары йөрәктә уттай яна.
Җилләрнең җитезен
Җигеп җилкәннәремә,
Очам синең яныңа, яныңа.
Гөлләр назлы чәчәчәкләре булса
хуш ис сибеп гөлгә үрелә.
Хатын-кызлар шунда бәхетле
бәхеттән күз яше түгелсә.
Типмәче шул кадәр, тынычлан йөрәгем,
Мин дә бар шул гаеп, артыгын йөкләдем!
Баглаган өметләр — буш булган, белмәдем,
Ул кадәр януның булмаган кирәге!
Сөйгән ярың нинди дисең,
Идел аккошы кебек,
Керфек очкайларын сирпеп,
Бер елмаеп карауы да
Йолдыз балкышы кебек.
Сагындым, сагындым авылымның
Ямь-яшел чирәмле урамын.
Шул урам буйлатып кайтканда уйланып,
Яшьлеккә кайткан күк буламын.
Сәбәбен тап, күңелем так,
Үкенмәбез бергә булсак.
Өзелеп лә яратыр чак,
Кайт яныма, сәбәбен тап.
Ашыктырдым бугай мин җәйләрне
Ашыктырдым бугай көзләрне.
Икәу бергә йөргән сукмакларда
Яфрак күмә безнең эзләрне.
Бу дөньяда барчабыз да,
Без адәм балалары.
Гасырлар аша күрәбез,
Кан, сугыш, яраларны.