Яңа ел җыры (дүртенче вариант)
Кар-бураннар ера-ера,
Елмая-көлә,
Бәхет-шатлыклары белән
Яңа ел килә.
Кар-бураннар ера-ера,
Елмая-көлә,
Бәхет-шатлыклары белән
Яңа ел килә.
Алма бирсәң — бир пар алма,
Парлап гомер кичәрбез,
Утларын бергә йотарбыз,
Суын бергә эчәрбез.
Ап-ак карлар яуган кышкы көндә
Ак чәчәкләр тотып син килдең.
Яз ямьнәре бирде чәчәкләрең,
Яз кояшы булып син көлдең.
Җәй буена каеннарга
Серләремне сөйләдем.
Талгын җилгә кушылдым да,
Сагынуымны сөйләдем.
Яулык астында ак чәчләр,
Битемдә җыерчыклар,
Көзгегә карап сөйләнә,
Үктән шул чибәр чаклар.
Кушылып сандугачларга,
Моңнарын түгә тальян.
Үзәкләрне өзәр моңны,
Бу тальян алган кайдан?
Күкрәген киң — әйдә уйна,
Курай моңы яңграсын.
Кышның сары бураннары,
Көткәндә дә, күңелләр дә,
Тал тирәкләр яфрак ярсын.
Кышлар салкын димә, кил син миңа
Сагынганда бергә чакларны.
Җылы тыным белән эретермен
Чәчләреңә кунган ак карны.
Сандугачлар моңлы сайрадымы?
Әллә курай моңы агылды?
Күңелемнең нечкә кылларына
Үзәк өзгеч сагыш сарылды.
Төшләремдә күреп уянамын
Акчарлаклы иделкәемне.
Сагынамын туган туфрагымны,
Сагынамын газиз илкәйне.
Төшләремдә күреп уянамын
Акчарлаклы иделкәемне.
Сагынамын Татарстаным сине,
Сагынамын газиз илкәйне.
Бар бөркетле каялары
Каенлы урманнары.
Шифалы яуган яңгыры,
Шифалы яуган яңгыры,
Бар карлы бураннары.