Яратмыйм сине, җаным
Йөрмә минем артымнан,
Мин синеке булалмам.
Көчләп яратып булмый
Мин башканы яратам.
Композиторы на букву: Ю
Кәккүк аенда
Эй шаулай, хозурланып,
Яшьлек урманы.
Саф сөю җәйгорлары.
Җанны нурлады!
Җыр җырладым
Җыр җырладым, тик бергенә,
Җырларым бит керде йөрәккә.
Кич ятуга, шул моң чыңлый,
Тагы җырла әле сирекләп.
Үкенеч
Үткәннәрдән үкенечләр калган,
Үзәкләргә үтеп керүдән,
Сөюемнән сине мәхрүм итеп,
Үзем мәхрүм булдым сөюдән.
Акчарлак
Җил-давыллап очкан кошлар
Акчарлак түгел микән?
Син киткәнгә мин түзәрмен,
Йөрәгем түзәр микән?..
Яшик хөрмәттә
Ялкыннан яралган, нур булып таралган, Нидән соң, ник гүзәл хатын-кыз? Аңласаң син аны, аңларсың дөньяны, Үтмәс лә гомерең һич ялгыз. Омтылыйк биеккә, ашыгыйк бәхеткә, Уздырмыйк без бушка гомерне. Уйларда уйланган, җырларда җырланган, Югалтмыйк яулаган кадерне. Гүзәллек, матурлык — ул үзе батырлык, Хөрмәтләп яшикче дусларны. Олыны олылап, кечене кечеләп, Яңгыратыйк бу дәртле җырларны. Хөрмәтләп баш иям, … Читать далее
Үпкәләмә миңа
«Ялынырсын әле!» — димә,
Миңа ачу саклама…
Яратуны өмет итмә,
Минем күңел — башкада!
Сөю газабында янма,
Якын алма җаныңа?!
Җавабымны дөрес аңла,
Җитәр, миңа табынма?!
Үзем аңлап алдым
«Сиңа атап яздым бу көйне» — дип
Миңа матур Бер көй уйнадың.
Яратулы назлы караш белән
Минем йөрәгемне яуладың.
Әткәй (икенче вариант)
Бик яратам идем әткәй белән
Атлар сугарырга иделдә.
Бәхет тауларының түбәненә
Менгән төсле идем шул мәлдә.
Биеп кал (беренче вариант)
Тыпыр-тыпыр бер басмагач,
Бию була мени ул.
Йөрәгемне яндырмагач,
Сөю була мени ул.
