Почет хәтәр (Бер шофер авызыннан)
Шофер булгач, иллә-мәгәр,
Шәбәйде бит минем хәлләр:
Берәү кертә бер «ярты»ны,
Берәү тѳртә бер «ярты»ны.
Почет хәтәр, шайтан алгыры!
Шофер булгач, иллә-мәгәр,
Шәбәйде бит минем хәлләр:
Берәү кертә бер «ярты»ны,
Берәү тѳртә бер «ярты»ны.
Почет хәтәр, шайтан алгыры!
Ризыкларның муллыгыннан
Хәтта күзләр камаша.
Үзеңне бик шәп тоясың
Тәмле пилмән ашасаң.
Яши идек без,
Белми илдә ирек,
Сулган гөлләр кебек,
Сусап суларга.
Син, Партиябез,
Күрсәттең юл безгә
Дуслар белән бергә
Ирек яуларга.
Бер җылы сүз җанны җылыта ул,
Бәхетле дә итә кешене.
Мин бит яшим синең фатихаңда,
Сине уйлап башлыйм эшемне.
Пар каеннар урман юлында
Озатып кала һәрбер юлчыны.
Кем өчендер юллар әле кыска,
Кемнәрнедер көтә озыны.
Канатымнын уны энием булса,
Сул канатым минем — этием.
Ни эйтсэм дэ эздер сыман тоя,
Рэхмэтлэрен ничек эйтием?
Алларыма килеп тезләндең син,
Кулларында иде пар алма.
Төшләремә кереп һәркөн шулай
Таң атуга китеп югалма.
Cанап калдым, парлап-парлап,
Парсызлыкның хәлен аңлап.
Берсе калды, кыйгак-кыйгак,
Йөрәк әрни аны уйлап.
Үтте еллар, үтте,
Акты сулар, акты,
Ямьле булды тормыш көннәре.
Безнең йөрәкләрдә, безнең күңелләрдә
Сулмадылар сөю гөлләре.
Парлап гомер итә алмадык
Язмышыма шулай язгандыр.
Язмышлар шундый булганга
Балдагым да ялгыз калгандыр.