Әткәй (беренче вариант)
Нишләр идем әгәр син булмасаң,
Тормышымда әткәй кадерлем.
Балачактан качып ялгызлыктан,
Эзләреңә басып йөгерәм.
Нишләр идем әгәр син булмасаң,
Тормышымда әткәй кадерлем.
Балачактан качып ялгызлыктан,
Эзләреңә басып йөгерәм.
Тирләп — пешеп печән чаптык
Әткәй белән тугайда.
Арыган беленәме ни
Әткәй янда булганда.
Өзгәләнмә, зинһар, әнкәй җаным,
Ишетәм бит синең тавышны.
Ходай безгә шулай кушкан икән,
Алыштырып булмый язмышны.
Кайтырыма бер ай калганда
Дошман тубы өзде гомерне.
Кичерегез, газиз туганнарым,
Әйтәлмадым соңгы гозерне.
Әткәемнең күккә чөеп
Үчтеки итүләре.
Тыңламасак башын иеп
Үпкәләп китүләре.
Мин әткәйнең гармун уйнаганын
Еш ишетәм соңгы араларда.
Аның моңы тула күптән инде
Төзәлгән дип йөргән яраларга.
Дөнья мәшәкате ерагайта
Кеше белән кеше арасын!
Кеше белән кеше арасына
Ничек итеп юллар саласы?
Җирдә барын беләм,
Белмим үзен генә,
Әнкәемне кемнәр яшергән?
Син әнкәем диеп,
Бердәнберем диеп,
Белмим кемгә, кемгә дәшәргә?
Еракларда минем туган ягым,
Еракларда сөйгән авылым.
Ешрак яз, әнием, хатларыңны,
Бигрәкләр дә сине сагындым.
Якты дөньяның яме алар,
Дип өйрәтә әткәй-әнкәй.
Безне сөеп назлап яшәсен
Гел зурәткәй һәм зурәнкәй.