Каршыма син кил әле
Елмаеп бер карадың да,
Яндырдың йөрәгемне.
Сиңа бу җырымны язсам да,
Әйтә алмыйм сөюемне.
Елмаеп бер карадың да,
Яндырдың йөрәгемне.
Сиңа бу җырымны язсам да,
Әйтә алмыйм сөюемне.
Елмайсаң, галәмнәр яктырыр,
Көн болытлы булганда.
Йөрәктә шат хисләр уяныр,
Бары бер елмай гына.
Синең шаян күзләрең
Вулкан сыман ут чәчә.
Ах, харап булдым кебек,
Гыйшыктан йөрәк чәнчә.
Тирләп — пешеп печән чаптык
Әткәй белән тугайда.
Арыган беленәме ни
Әткәй янда булганда.
Хисләргә бирелә идем мин,
Хыялга күмелә идем мин.
Үрелеп буйларым җитмәстәй
Гөлләргә үрелә идем мин.
(Мәхәббәт җылысын тойсам да,
Ул чакта бөредә идем мин.)
Кыр казлары оча,
Зәңгәр күкләр кочып,
Авырдыр ла ел да хушлашу.
Ак каеннар кала,
Сары сагыш яна,
Озата бара еглап Нократ су.
Урамнардан җырлап үтик, Җыр кайтара яшьлеккә. Туган җирдә туганнардай Күрешик исәнлектә. Үзәкне өзә авылның Исләргә төшүләре. Якыннар без, туганнар без, Без авыл кешеләре. Яшьлектәге үпкәләрне, Булса, онытыйк әле. Таңда сайраган кошларның Җырларын отыйк әле. Үзәкне өзә авылның Исләргә төшүләре. Якыннар без, туганнар без, Без авыл кешеләре. Бетмэс дөнья мәшәкате, Бер әйләник авылдан. Бергәләшеп үтик әле … Читать далее
Таң кояшы нурын сипте,
Гөлләрне иркәләде.
Алсу нурларга төренде,
Кошлар җырына күмелде
Тирсәнең иртәләре.
Челтер-челтер сулар ага,
Басмалары асылмалы.
Сикереп төшеп сулар эчтем,
Сусауларым басылмады.
Кем кемне эзләп тапты да,
Югалтты соң кем кемне?
Кем бүген ныграк сагына,
Моң-сагышлар кемнеке?
Ак хыялым ал таңнарда
Тирбәлә рәшә кебек.
Ул мине чиксез-кырыйсыз
Җирләргә дәшә кебек.