Без барыбер бергә булырбыз
Син дә ялгыз, бугай, минем төсле,
Елмаюың тулы моң гына.
Рәсемеңне кысам күкрәгемә —
Синнән өлеш миңа шул гына.
Син дә ялгыз, бугай, минем төсле,
Елмаюың тулы моң гына.
Рәсемеңне кысам күкрәгемә —
Синнән өлеш миңа шул гына.
Мин әткәйнең гармун уйнаганын
Еш ишетәм соңгы араларда.
Аның моңы тула күптән инде
Төзәлгән дип йөргән яраларга.
Бүген кояш та бик көләч,
Кар да җилбәзәк кенә.
Күк тә зәңгәр. Кыш тимәссең,
Җил дә тик җиләс кенә.
Кемгә сөйләсәң дә — ышанмаслар
Сезнең кебек дуслар барына.
Күпләр шулай җылы була алмый
Хәтта якын туганнарына.
Берсен-берсе күзләп,
Үскән җирен эзләп,
Кошлар кайта туган ягына.
Ара якын тугел,
Сине көтә күнел,
Кайтчы, кайтчы иркәм, яныма.
Хәтерлисез, онытмыйсыз,
Казанчы каеннары.
Сезнең араларда калган
Беренче адымнарым.
Син эзләмә мине шаулы урамнардан,
Мин килеп чыгармын көзге томаннардан.
Син эзләмә мине күзләп язлар ягын,
Мин табигатьнең кышка атлаган чагы.
Мин барыcына әзер мәхәббәттә,
Синең өчен әзер барысына.
Көтмәгәндә килеп керимме соң
Сөю булып синең каршыңа?
Язлар инде минем артта калды,
Сагынырга калды гөлләрем.
Болотларның җиле моңсуланды,
Гел кояшлап тормый көннәре.
Чорналды юлларга ак карлар,
Кавышты тагын да күп парлар.
Ак карлар салкынлы, ак карлар,
Ялгыз каеннарны кем барлар?