Булмасын сугыш!
Аңлый алмыйм, нигә шулай
Җир өстенә яшь кан коела?
Күкрәп килгән күркәм кояшлы яз
Бик күпләргә көздәй тоела.
Аңлый алмыйм, нигә шулай
Җир өстенә яшь кан коела?
Күкрәп килгән күркәм кояшлы яз
Бик күпләргә көздәй тоела.
Күзләрең карасы
Бигрәк сагындырды.
Очкыннары йөрәктә уттай яна.
Җилләрнең җитезен
Җигеп җилкәннәремә,
Очам синең яныңа, яныңа.
Янар чәчәк булып ачылдым.
Җәй уртасы үткән түгелме?
Көлемсерәп, кояш яктыртты
Ай күрмәгән күңел күгемне.
Энем йөрергә өйрәнә,
Тотынмыйча йөрергә.
Хәтта йөрергә дә түгел,
Исәбе — йөгерергә.
Тормыш дигән алан — чиксез,
Күренми очы-кыры,
Бәхеткәйне эзләгәндә,
Юллар юк шул туп-туры.
Таң суына бара яшь киленнәр,
Көянтәләр чәчкә-нур гына,
Чиләкләрдә чишмә суы кайтыр,
Суы белән чишмә моңы да.
Татар теле минем, туган телем,
Сөйләшүе рәхәт ул телдә.
Шул тел белән көйлим…
Шул тел белән сөйлим
Милләттәшем булган һәркемгә.
Алты гына тулса да,
Буем кыска булса да,
Әниемә булышам —
Мактатырга тырышам.
Урманнарга барсаң уйлы чакта,
Каеннарны, зинһар, елатма.
Дусларың да сынар, дошманың да,
Имән кебек нык бул, сынатма.
Тәрәзәңә бер көн бәрде карлы яңгыр…
Кемдер әйтте: «Түз син, язмышың шулайдыр…»
Китте ул ашыгып, китте ул хушлашмый,
Кемгәдер үпкәләп, дөньяны аңламый.