Кайда син, әнкәй?
Җирдә барын беләм,
Белмим үзен генә,
Әнкәемне кемнәр яшергән?
Син әнкәем диеп,
Бердәнберем диеп,
Белмим кемгә, кемгә дәшәргә?
Җирдә барын беләм,
Белмим үзен генә,
Әнкәемне кемнәр яшергән?
Син әнкәем диеп,
Бердәнберем диеп,
Белмим кемгә, кемгә дәшәргә?
Торналар кычкырып уздылар,
Кычкырып уздылар илереп.
Мин беләм: өзелде җаннары
Туган җир калганын сизенеп.
Нинди язмыш безне көтә икән?
Кая чаба икән чаптарым?
Аргамагым эзләп чаба төсле
Бер кайгысыз колын чакларын.
Аргамагым чаба, һаман чаба, —
Тирә-юньдә бары ут кына…
Берәүләргә алтын, алтын яңгыр ява,
Алтын ирләр яуда, яуда ятып кала…
Юллар илтә безне упкынга.
Сандугачның сайраганын тыңлыйм,
Җырлыйсы килә, көләсе килә.
Яңа бәхет теләп, алсуланып
Таң беленеп килә Теләчедә.
Кырда йөргән чакта кыңгырау гөл
Бүләк иткәннәрең истә гел.
Шуннан бирле, сине сагынганда
Кыңгыраулар чыңын ишетәмен.
Бергәләшеп йөргән сукмаклардан
Ялгыз гына кайтып киләмен.
Син яраткан чәчәкләрне җыеп,
Такыялар үреп киямен.