Килен-кияү җыры
Төскә булган, эштә уңган,
Заманнан арттан калмыйм.
Иргә ярап була ла ул
Каенана кырын карый.
Төскә булган, эштә уңган,
Заманнан арттан калмыйм.
Иргә ярап була ла ул
Каенана кырын карый.
Бир кулыңны, бергә үтик,
Озын гомер юлларын.
Бер-беребезгә багышлап
Саф мәхәббәт җырларын
Тәүге килгән мәхаббәт,
Әйтерсең лә күбәләк.
Бакчадагы гөлгә кунган,
Аткан таңны иркәләп.
Бәхетебез түгәрәк,
Минем күңел — күбәләк.
Сагындырма, кил яныма,
Яшәү рәхәт бергәләп.
Ялганмый юллар, ялганмый уйлар,
Юлларда — күзем. Сүнгән бар утлар.
Кайдан эзләргә? Кайда эзләрең?
Язмыш ник сукты, ник сукты тезләргә?
Синдәй утны, синдәй шукны
Булмагандыр күргәнем.
Башларымны әйләндердең,
Җаныма ут үрләдең.
Яуды яңгыр, яуды яңгыр,
Күлләвекләр җыелды.
Чулт-чулт итеп агачлардан
Шук тамчылар коелды.
Без җыясы ризык бетмәгәндер,
Без эчәсе сулар бар әле.
Әле дә, шөкер, мең чакрымнар урап
Өйгә кайтыр юллар бар әле.
Син сөйләгән әкиятләрдә
Чәчәкләр җирдә иде.
Балык сурәтләрдә түгел,
Елгада, күлдә иде.
Якты дөньяның яме алар,
Дип өйрәтә әткәй-әнкәй.
Безне сөеп назлап яшәсен
Гел зурәткәй һәм зурәнкәй.
Балаларда, балаларда
Тормышыбызның яме.
Кызларым дип, улларым дип,
Яши һәр әти-әни.