Хуш, иске ел
Әй, иске ел, сизелми дә
Узып киткәнсең.
Син якты да, кадерле дә
Булган икәнсең.
Әй, иске ел, сизелми дә
Узып киткәнсең.
Син якты да, кадерле дә
Булган икәнсең.
Бер карасаң — ят кебек син,
Бер карасаң — бик үз дә…
Кулларың алма кулымнан,
Күзләрең алма күздән.
Коела яфраклар,
Кай ара көз килде.
Мин янам, мин дөрлим
Яфраклар шикелле.
Сиңа кайтыр юлларымда —
Җәяүле буран
Юлларымны йөгрә-йөгрә
Чистартып куйган.
Колач җәеп каршы алды,
Нәкъ синең сыман.
Сиңа кайтыр юлларымда
Җәяүле буран.
Әти-әни, без дөньяга килгәч,
Белмим ,нинди теләк теләгәндер.
Бәхетләре булсын , дигәннәрдер,
Җырчы булсын иде, димәгәндер.
Сагыну-сагышларга
Чара табалмыйча
Авылыма кайткан чагымда,
Үзәкләрне өзеп, яңара яңадан
Мәтрүшкәләр исе җанымда.
Әле мин сине гафу итмәдем,
Иңемә килеп сарыла күрмә.
Күз яшьләреңне күрсәтмә миңа,
Ялына күрмә, ялына күрмә.
Таң атканда чык бөртекләрендә
Якты нурлар уйный җем-җем килеп.
Үпкәләмә, иртән йокылардан
Уянганда күз яшемне күреп.
Кешеләргә биргән бәхет
Безгә язмаган.
Язмыш безне мәхрүм иткән
Сөю-назлардан.
Юлларыбыз төрле якка
Адашып киткән.
Аерым-аеры гел заяга
Гомерләр үткән.
Ниләр җитмидер күңелгә —
Чишмә сулары микән?
Офыкларга сузылып киткән
Авыл юллары микәй?