Яшик әле!
Бер мизгел ялгый үткәнне,
Киләчәк белән.
Ул гомер дип исемләнгән,
Элек-электән.
Бер мизгел ялгый үткәнне,
Киләчәк белән.
Ул гомер дип исемләнгән,
Элек-электән.
Туган авылым балачагым кебек
Һәрчак төшләремә керәсең,
Гүзәл бакча булып төшләремә кереп
Үзәгемне нигә өзәсең?
Алмагачтан инде коелганнар
Салкын җирдә ята алмалар.
Салкыннарда калган алмалардай
Урамнарда калган балалар.
Нишләр идем әгәр син булмасаң,
Тормышымда әткәй кадерлем.
Балачактан качып ялгызлыктан,
Эзләреңә басып йөгерәм.
Үтте еллар, үтте,
Акты сулар, акты,
Ямьле булды тормыш көннәре.
Безнең йөрәкләрдә, безнең күңелләрдә
Сулмадылар сөю гөлләре.
Әкрен генә искән таң җилләре белән,
Алтын кояш нуры уяна.
Җаным шифа алып,күңелем тынычланып,
Ильһам чишмәсендә коена.
Күкләрдә оча күгәрчен
Сыңарын эзли микән.
Әллә илгә шул биектән
Тынычлык тели микән.
Бормалы-туры булса да,
Гомерләрнең юллары.
Парлашып атларга куша,
Тормырның кануннары.
Очрашу,хушлашу-безнең гомерләр,
Ашыгып,ашкынып үтә мизгелләр.
Акчарлаклар диңгезләрдә гомер урыыйлар,
Дулкыннарда бәхет юрыйлар.
Көнне көнгә яулый алар чакта,
Гомерләре хәрби юлында.
Имин елар, күкләр тынычлыгы,
Ил язмышы — сезнең кулларда