Зимфирәкәй
Зимфирәкәй, кемгә гөлләр өздең,
Арышларда йөрегән чагыңда?
Сандугачтай матур, сылу кебек
Күбәләкләр оча юлыңда.
Зиля
Куршебезгә бер кыз кайткан
Курергә кергэн идем
Чибәр микән түгел микән
Белермен дигән идем
Чем кара күзләре белән
Шундый итеп карады
Әйтерсең дә керфекләрен
Йөрәгемә кадады.
Зарыгып көтәм
Хатларың укыйм да яңадан моңланам,
Бергә чак шатлыгы турында уйланам.
Арада юл озын, очрашу мөмкинме?
Күрешү көннәрен зарыгып көтимме?
Елмаюыңны көтәм
Күңелем нидер эзләнә,
Никтер түземсезләнә.
Баш ими беркемгә дә,
Синең алда тезләнә.
Елмаю (икенче вариант)
Елмаеп туа матур таңнар,
Елмаеп килә җылы язлар,
Дөньяда иң гүзәл җирдә
Шатланып — елмаеп бергә
Яшәек без, яшәек, дуслар.
Елмайган иреннәр үпсеннәр
Күтәреп күңелем пәрдәсен,
Җен түгел, син кердең, сөюем.
Бу минем мәңгегә булсын дип,
Чын итеп, зур итеп сөюем.
Елмай әле бергенә
Ниләр булды үзеңә,
Ике кара күзеңә?
Мә кулъяулык, сөрт яшеңне,
Сөйлә серең үземә.
Елмай иркәм
Төне буе яңгыр ява, тәрәзәм елый,
Өй караңгы ичмасам, син иркәм елмай.
Син елмайсаң, өй яктырып китәр сымак,
Өлгеләрдә күз яшьләре кибер сымак.
Елмай бер генә
Кояш чыкса, чәчкә күзен ача
Син дә миңа назлы гөл генә.
Күңел күркем бер ачылсын, иркәм,
Елмай әле, елмай бер генә.
Елмаеп чыктым
Мин елмаеп чыктым алларыңа,
Син курмәмеш булып утеп киттең.
Караш сирпмәсәң дә, бер борылып,
Җаннарыма тиклем өтеп киттең.
