Кояшлы уен
Яуды яңгыр, яуды яңгыр,
Күлләвекләр җыелды.
Чулт-чулт итеп агачлардан
Шук тамчылар коелды.
Яуды яңгыр, яуды яңгыр,
Күлләвекләр җыелды.
Чулт-чулт итеп агачлардан
Шук тамчылар коелды.
Син сөйләгән әкиятләрдә
Чәчәкләр җирдә иде.
Балык сурәтләрдә түгел,
Елгада, күлдә иде.
Сагынам, сине бик сагынам,
Хәтерем гөл сиңа кагыла:
Алтынсу көземдә
Таң чыгы күзеңдә
Буй-сының, уй-йөзең чагыла.
Актанышым — ак илем,
Ак илемдә — ак көнем.
Илдө-көндә, тирә-юньдә
Шөһрәт казанган җирем.
Исемеңне яздым, исемеңне
Бакчабызда, тәрәз каршында.
Исемеңне яздым, гөлләр чәчтем,
Сулар сиптем язлар башында.
Сандугач сайрый тирәктә,
Сайрый Ык буйларында.
Уңган кызлары мактала
Халкыбыз җырларында.
Давылларны узып,
Йолаларны бозып,
Мин сиңа, мин сиңа киләмен.
Җанымның бар назың,
Кайгымның бик азын
Тик сиңа, тик сиңа бирәмен.
Җырдан такыялар үрәм,
Үрәм сиңа бирергә.
Хыялыма чакырамын —
Җитәкләшеп йөрергә.
Күтәреп күңелем пәрдәсен,
Җен түгел, син кердең, сөюем.
Бу минем мәңгегә булсын дип,
Чын итеп, зур итеп сөюем.
Кошларның да пары бар,
Көннәрнең дә таңы бар;
Миһербансыз кыланмагыз,
Толларның да җаны бар.