Янма, йөрәк, сызма, күңел
Янма, йөрәк, сызма, күңел,
Өзгәләнмә, җан гынам.
Күк айкала, җир чайкала,
Сынма, рухым, бул чыдам!
Янма, йөрәк, сызма, күңел,
Өзгәләнмә, җан гынам.
Күк айкала, җир чайкала,
Сынма, рухым, бул чыдам!
Гөрләвекләр гөрләп ага,
Җырчы кошлар канат кага,
Казаныма якты яз килгән.
Еракларга яңг(ы)рый азан,
Моңнарга күмелә Казан —
Мондый гүзәллекне кем күргән?
Тау буенда йөрдем җәен,
Тау җиләгем эзләдем.
Таптым үзем бер дигәнен,
Таптым, ләкин өзмәдем.
Җиләкләр пешкән икән
Алланып төшкән икән.
Җиләк кебек бу кыз бала
Кайларда үскән икән?
Яшен уйный, җирләр тетрәп,
Күкләр дөбердәп китә.
Гуя болытлар өстеннән
Арбалы атлар утә.
Тәрәзәләр-көмеш сүрәт,
Көмеш кенә урамнар.
Бар агачлар, алмагачлар
Көмеш кебек булганнар.
Җылы җил сирпеп үтте,
Агачларны селкетте:
— Уяныгыз, уян тизрәк,
— Яз җитте,
— Әй, яз җитте!
Тып-тын һава, нурлар ява,
Көн аяз.
Бар дөньяга нурлар сибеп
Килә яз.
Кайталмадым авылыма
Әнкәм көткән чагында.
Кайталмадым, кайтмадым шул,
Ачы сагыш җанымда.
Язгы сулар ургып аккан чакта,
Күңелләрем сине юксына,
Язлар ямьле түгел синнән башка,
Кайт син, балам, тизрәк кайтсана.
Кайт, күз нурым, кайт туган ягыңа,
Тургайларың сине сагына.
Кайтам туган якларыма
Җырчы кошлар кайтканда,
Кошлар моңына кушылып,
Таңнар сызылып атканда.