Үтеп бара безнең язлар…
Үтеп бара безнең язлар…
Иртә язда назлаганнар,
Сагындырып җанны өзмәгез.
Бергә калып булыр иде,
Чаралары табылыр иде
Кирәк булсак әгәр сезгә без.
Үтеп бара безнең язлар…
Иртә язда назлаганнар,
Сагындырып җанны өзмәгез.
Бергә калып булыр иде,
Чаралары табылыр иде
Кирәк булсак әгәр сезгә без.
Урман эче… Нәни алан…(Урман уртасында аклан,)
Аландагы ялгыз балан (Акландагы ялгыз балан)
Әнкәемне искә төшерде
Аның да бит язмышлары —
Газаплары, сагышлары
Ачы шушы балан шикелле.
Юллар көтә, юллар көтә,
Юллар көтә тагы да!
Үз юлымнан җилдерәмен
Язмышым кочагына.
Урамнарда — буран…
Җаннарымда — буран…
Бураннарга дөньям уралган.
Җаннарыма сыймый,
Урамнарда уйный
Син кузгатып киткән бураннар.
Сабыр ит дисең, сабыр ит
Сабырлар иттем инде.
Шул сабырлар итә-итә,
Шул көнгә җиттем инде.
Яздан ерак йөрми икән
Гомер көзе дә.
Көзнең сары яфраклары
Җилгә өзелә.
Күреп гомер агачыңның
Саргайган чагын,
Сагышларга бирелмә син,
Бирелмә, җаным.
Көз җитсәдә яз ямьләрен саклый,
Түземле шул көзге чәчкәләр.
Алар бераз моңсу бусалар да,
Һаман әле нурлар чәчәләр.
Бакчабызны ямьгә күмеп,
Чәчәк атты сирень.
Аңлар микән, сөйгән кешем,
Йөрәгемне минем.
Идел дулый, Идел дулый —
Идел киң дә, тирән дә.
Ялгызлыгымны онытам,
Иделләргә киләм дә.
Син нигәдер әйтмәгәнсең,
Мин никтер күрмәгәнмен.
Сөюеңне сизмәгәнмен,
Ятларны эзләгәнмен.