Әйдәгез, биибез!
Җырлыйбыз да, биибез дә,
Көлешәбез дә.
Җырласак та, биесәк тә
Килешә безгә.
Җырлыйбыз да, биибез дә,
Көлешәбез дә.
Җырласак та, биесәк тә
Килешә безгә.
Зәңгәр күлнең яшел камышлары,
Сезнең янга килдем тагын мин.
Сез — минем иң якын сердәшләрем,
Җырчылары яшьлек таңымның.
Моңсу күлнең сылу төнбоегын
Кулларыңа тотып син көтмә.
Йөрәгемә сүнмәс ут кабызып,
Йөрәгемә сүнмәс ут кабызып,
Төнбоек бүләк итмә.
Ямьле җәйдә, асыл чәчәкләрнең
Тамып торган чакта баллары,
Бөгелә-сыгыла озатып калды мине
Сакмарымның сары таллары.
Сизелми дә калды җәй узганы,
Күңелләрдә хәзер көз җыры.
Түтәлләрдә гөлләр моңаешкан,
Җиргә ява яфрак яңгыры.
Киләм Идел буйларына
Идел буе күк томан.
Иделдә күк томан,
Күңелдә күк томан.
Мин сине юксынам.
Тормыш кочагында,
Икәү яшь чагында,
Бер-беребезне өзелеп сөйгәндә.
Алтын көз көнендә,
Басу киңлегендә
Утырттык без япь-яшь имәннәр.
Ак каеннар шаулый болында,
Әкрен генә җилләр искәндә;
Нурлы йөзең искә төшкәндә
Сагыну хисе таша җырымда.
Иделем, гел сиңа ашкынам,
Дулкыннар атылган ярыңа.
Ашкынам, сөенәм… Ә кайчак көенәм,
Тынгылык табалмыйм җаныма.
Җырлый аккош соңгы җырын,
Мәхәббәтен юксынып,
Шауламый урман, исми җил —
Галәмнәр калган тынып.
Җырлый аккош җиргә-күккә
Моңнарын сибә-сибә,
Ярда камышлар яшь түгә
Яфракның яше кибә.