Агыйдел буйлары
Агыйделнең пароходы,
Кычкырта сузып-сузып.
Ургылып аккан сулардай,
Гомерләр бара узып.
Агыйделнең пароходы,
Кычкырта сузып-сузып.
Ургылып аккан сулардай,
Гомерләр бара узып.
Әле мин сине гафу итмәдем,
Иңемә килеп сарыла күрмә.
Күз яшьләреңне күрсәтмә миңа,
Ялына күрмә, ялына күрмә.
Кайтам инде дөнья урап,
Туган як болынына.
Болыннарда атлар чаба,
Мин анда колын гына.
Урамнардан җырлап үтик, Җыр кайтара яшьлеккә. Туган җирдә туганнардай Күрешик исәнлектә. Үзәкне өзә авылның Исләргә төшүләре. Якыннар без, туганнар без, Без авыл кешеләре. Яшьлектәге үпкәләрне, Булса, онытыйк әле. Таңда сайраган кошларның Җырларын отыйк әле. Үзәкне өзә авылның Исләргә төшүләре. Якыннар без, туганнар без, Без авыл кешеләре. Бетмэс дөнья мәшәкате, Бер әйләник авылдан. Бергәләшеп үтик әле … Читать далее
Көзге җилләр чиртә диеп,
Син ачтың тәрәзәңне.
Көзге кырау тимәсен дип,
Күчердең гөлләреңне.
Кем кемне эзләп тапты да,
Югалтты соң кем кемне?
Кем бүген ныграк сагына,
Моң-сагышлар кемнеке?
Күтәреп күңелем пәрдәсен,
Җен түгел, син кердең, сөюем.
Бу минем мәңгегә булсын дип,
Чын итеп, зур итеп сөюем.
Ике яр кушылыр шикелле
Елгалар саеккан чагында.
Көймәгә утырып юл чыктык,
Шәүләбез дулкында чагыла.
Хисләремә ук аттың син,
Син җанымны елаттың.
Йөрәгемә утлар яктың,
Кыйблаларым югалттым.
Су буенда ялгыз аккош,
Каерылган канатлары.
Канатларны каера ул
Аерылу газаплары.