Яннарыңа кайтып киләм
Айлы бу төн. серле бу төн.
Күктә яна йолдызлар.
Син дә мин генә сайлаган
Безнең уртак йолдыз бар.
Яннарымда әгәр син булмасаң
Чәчлремне йомшак җилләр сыйпый,
Ул җилләрдә синең назларың,
Йөрәгемә яңа сулыш бирә,
Синең бүләк иткән язларың.
Яннарыма очып килер идең
Әллә инде сизгерлегең җитми,
Әллә инде инде үзем оялчан (кыюсыз).
Яннарыма очып килер идең
Хисләремне әгәр тоялсаң.
Яндыр мине
Сиңа гашыйк булуларым
Түгелдер юкка гына.
Яндыр мине, бәгырькәем,
Мәхәббәт утларында!
Янбикә
Базарларга барсаң, ак тула ал,
Хакксынасын үзем түләрмен.
Әҗәлләрең җитсә, әйт үземә,
Янбикәм, Янбикәм,
Синең өчен үзем үләрмен.
Яннарымда кал әле
Сөюемнең кайнарлыгын
Үзеңә дә ал әле.
Бәхет тамчылары булып
Йөрәгемә там әле.
Яннарыма килсәңче
Карурманның читендә
Агарып тора каен.
Шул каенга карыймын мин
Сине сагынган саен.
Яндырма күперләреңне
Син киттең мине калдырып,
Яшли сөйгән ярым.
Ник төннәргә алыштырдың
Алсу аткан таңымны.
Яндырасың-көйдерәсең
Нигә мине аңламыйсың,
Нигә мине газаплыйсың,
Урамнарда очрашкач та —
Син миңа карамыйсың.
Яраларны сөю дәвалар
Авыр сүзең әйтеп китеп бардың,
Ялгыз калдым яшькә манчылып.
Үткән гомеремне искә алам,
Көтәм сине,көтәм талчыгып.
