Җырларымда син генә
Бир кулыңны, бергә үтик,
Озын гомер юлларын.
Бер-беребезгә багышлап
Саф мәхәббәт җырларын
Эльвира Сафина
Сулар кирегә акмый
Ялганмый юллар, ялганмый уйлар,
Юлларда — күзем. Сүнгән бар утлар.
Кайдан эзләргә? Кайда эзләрең?
Язмыш ник сукты, ник сукты тезләргә?
Балаларым
Балаларда, балаларда
Тормышыбызның яме.
Кызларым дип, улларым дип,
Яши һәр әти-әни.
Яннарымда кал әле
Сөюемнең кайнарлыгын
Үзеңә дә ал әле.
Бәхет тамчылары булып
Йөрәгемә там әле.
Посмотри күзләремә
Бергә булсак — югалмабыз беркайда да,
Ышан син сүзләремә.
Күңелеңә авыр чакта, авыр чакта
Кара син күзләремә.
Очраттым сине
Юлларыңнан узармын, кулларымны сузармын,
Бергә үтәрбез озын юлларны.
Күзләремә кара син, хисләремне аңла син,
Икәү җырларбыз иң матур җырларны.
Синең белән рәхәт
Ай-йолдызлар бүләк итмә әле,
Нурын сипсен алар күпләргә.
Мәхәббәтең, назлы карашларың
Алып менсен мине күкләргә.
Бер күрүдә сиңа гашыйк булдым
Бер күрүдә сиңа гашыйк булдым,
Гашыйк булып яшимен әле дә.
Шундый назлы карашларың синең.
Наз булганга яшәү ямьле дә.
Туганлык җылысы
Уйнап-көлеп, бергә үстек,
Бер чирәмдә аунадык.
Төрле юллардан китсәк тә,
Туганлыкны сакладык.
Без бит авыл кызлары
Телне-динне онытмыйбыз,
Гадәтләрне саклыйбыз
Авылдан чыккан булсак та,
Заманнан калышмыйбыз.
Өчпочмак-бәлеш пешереп
Бик еш кунак сыйлыйбыз
Мул табынлы һәм кунакчыл
Авылның кызлары без.
