Үкенеч…
Китә дуслар, китә,
Китә берәм — берәм,
Әллә сөйләшкәннәр мәлләрен!?
Мына тагын бер аз соңлаганмын …
Белә алмый калдым хәлләрен.
Китә дуслар, китә,
Китә берәм — берәм,
Әллә сөйләшкәннәр мәлләрен!?
Мына тагын бер аз соңлаганмын …
Белә алмый калдым хәлләрен.
Яна-яна кәми барган шәмдәй
Көннән-көнгә гомер кыскара.
Туым белән үлем бер туганнар —
Җилеп кенә үтәр бу ара.
Якын гына әрәмәдә
Сайрап тора кошлары.
Хөрмәт итеп яшәү язсын
Сезне-якын дусларым!
Җәйләр булып мин килермен,
Салкын кышларда.
Күңелеңне боексытма,
Иркәм мин барда!
Ут алырга кайтам
«Китәсең дә мени? — диде әнкәй, —
Күргәндәй дә әле булмадым:
Ут алырга гына кайткан кебек кенә,
Кайтасың бит гелән, уланым…»
Бу гомерләр аккан судай,
Тиз генә үтеп китә.
Күрешүләр, сөйләшүләр
Безне җан дулсар итә.
Әткәй йорты гомер башлангычы,
Тәүләп тәпи баскан туфрагым.
Минем кескәй генә газиз илем
Сүнми янсын якты учагың.
Авыр сүзең әйтеп китеп бардың,
Ялгыз калдым яшькә манчылып.
Үткән гомеремне искә алам,
Көтәм сине,көтәм талчыгып.
Әйтегезче минем иркәмә
Зәңгәр күлгә килсен иртәгә.
Зәңгәр күлдә аны көтәрмен,
Җил аркылы хәбәр итәрмен.
Сайрап яшәр өчен кирәк
Сандугачка тал-тирәк.
Бергә булсаң ярың белән
Дөнъя була түгәрәк.