Сөю көтү
Ак чәчкәләр миңа кирәк түгел дисең,
Бәлки кемдер чәчкә көтәдер.
Сөйгән ярын табып, матур тормыш корып,
Бәхетләрен өмет итәдер.
Ак чәчкәләр миңа кирәк түгел дисең,
Бәлки кемдер чәчкә көтәдер.
Сөйгән ярын табып, матур тормыш корып,
Бәхетләрен өмет итәдер.
Нигә микән әнкәй, йомшак сүзләр табып,
Яратуым сиңа әйтмәдем.
Кара — каршы утырып, ешрак синең белән,
Чәй эчәргә вакыт җитмәде.
Күңелемдә — яңа уйлар,
Биеп йөри хыял.
Алла бирсә, барысы да
Чынга ашар быел…
Ашыктырдым бугай мин җәйләрне
Ашыктырдым бугай көзләрне.
Икәу бергә йөргән сукмакларда
Яфрак күмә безнең эзләрне.
Янма, йөрәк, сызма, күңел,
Өзгәләнмә, җан гынам.
Күк айкала, җир чайкала,
Сынма, рухым, бул чыдам!
Матур булып кердең тормышыма,
Матур булып киттең син миннән,
Үз үземне ничек юатсам да,
Аерылу авыр бит синнән.
Ургылып ла керсез күңелемнән
Челтери шул моңнар чишмәсе,
Шул чишмәнең борма юлларыннан
Алып сине килә китәсе.
Бер карасаң — ят кебек син,
Бер карасаң — бик үз дә…
Кулларың алма кулымнан,
Күзләрең алма күздән.
Йөзеп киләбез көймәдә
Гомер диңгезе буйлап.
Язмыш куя киртәләрен
Сынарга безне уйлап.
Дөнья буйлап җырлап киләм,
Җанга мең өмет сыйган.
Җырларыма якты моң бир,
Бир, Ходай, безгә иман.
Миннән башка эри карлар быел,
Миннән башка тама тамчылар.
Юри үртәгәндәй, актарылып,
Ярсып-ярсып ага ташулар.