Аллар идең, гөлләр идең
Күзләреңнән очкыннарын
Мәхәббәт дигән идем.
Бәхетем дип белгән идем,
Өзелеп сөйгән идем.
Күзләреңнән очкыннарын
Мәхәббәт дигән идем.
Бәхетем дип белгән идем,
Өзелеп сөйгән идем.
Язларда табылдың,
Иңемә сарылдың,
Яктыртып язмышым иртәсен.
«Үтәр» дип уйладым,
Ялгышты уйларым,
Гомергә син гашыйк иткәнсең.
Алдама мине, алдама,
Алдап юуаныч тапма.
Йөрәгемә утлар яккач,
Башкаларны яратма.
Көтәм сине, көтәм язлар җиткәч,
Көтәм сине, көтәм кышлар үткәч.
Килмисең син һаман,
Дәшмисең син һаман.
Мин бу өметкә түзә алмам.
Килмисең син һаман,
Дәшмисең син һаман.
Мин бу өметкә түзә алмам.
Тәүге тапкыр синнән чәчәк алдым,
Тап шул килеш калдың хәтердә.
Алан чәчәкләрен күргән саен
Искә төшәсең син хәзер дә.
Мин синсез дә яши алам, димә,
Ялгышларга урын калдырма,
Эссе көннәрдә дә йөрәгемә,
Буранлатып карлар яудырма.
Салкыныңны өреп йөрәгемә,
Җаннырымны минем туңдырма.
Язлар җитсә, көзгә дисен,
Көз җитсә, язга дисең.
Әллә яратмыйсың, дисәм,
Өзеп җавап бирмисең.
Яшьлегем таңында
Ал гөлләр биргән идең.
Яшьлегем таңында
Бергенәм, дигән идең.
Кояшым булып кабындың
Балкыттың нурларыңны!
Икәү бергә атлыйк әйдә
Бир әле кулларыңны!
Үрелеп үскән гөлләремнең
Сиңа бирәм алсуын.