Күк томаннар аша
Аның белән култыклашып уздың,
Син аныкы хәзер, аныкы…
Мин елганың хәзер бу ярында
Ә син хәзер теге ярныкы.
Аның белән култыклашып уздың,
Син аныкы хәзер, аныкы…
Мин елганың хәзер бу ярында
Ә син хәзер теге ярныкы.
Шофер булгач, иллә-мәгәр,
Шәбәйде бит минем хәлләр:
Берәү кертә бер «ярты»ны,
Берәү тѳртә бер «ярты»ны.
Почет хәтәр, шайтан алгыры!
Үбә үбә, чәчләреңнән сыйпап,
Иркәләми икән куенында,
Утларында яндыра да икән,
Бозларында туңдыра икән,
Утларында яндыра да икән,
Әй усал да икән бу дөнья.
Урап-урап карлар күмә
Кышның озын юлларын,
Чың-чың итә, җил тузгыта
Җиз кыңгырау моңнарын.
Шыбыр — шыбыр яңгыр ява,
Шыбыр — шыбыр яңгыр ява,
Чылата керләреңне.
Керфекләрең ник чыланган,
Керфекләрең ник чыланган,
Сагындың кемнәреңне?
Сагындың кемнәреңне?
Кышкы урман аша юлың,
Тирә ягым тып — тыныч.
Тантаналы тынычлыкта,
Арта гына куркыныч.
Күзем төште бер нигә,
Тукта, анда кем тора.
Туңган дөнъя уртасында,
Ялгыз миләш утыра.
Еллар үтә, җырлар кала,
Җырлар гына кала бары:
“Яшь чагымда күкрәгемә
Чәчәкләрне кадамадым…”
Авылымнан чыгып киткән чакта,
Туган якның күркәм төсе дип,
Ак каенлы ак чишмәгә килдем,
Хушлашыплар китәр өчен дип.
Син күктәге йолдыз түгел,
Син җирдәге бер кыз гына.
Җирр егетен чакырма син
Күкләрдәге йолдызына.
Синең куллар, мине сөя-сөя,
Бишекләргә салган куллар ул.
Соңгы телемнәрен миңа биреп,
Үзе коры калган куллар ул.