Онытырга сине көчем юк…
Кайдан килгән сиңа,
Кайдан килгән
Бу чаклы да яман саранлык?
Җанкаемны фида кылганда да,
Йөрәгеңне яулар, йөрәгеңне яулар,
Йөрәгеңне яулар чарам юк.
Кайдан килгән сиңа,
Кайдан килгән
Бу чаклы да яман саранлык?
Җанкаемны фида кылганда да,
Йөрәгеңне яулар, йөрәгеңне яулар,
Йөрәгеңне яулар чарам юк.
Мин — авылның гади кызы,
Авылда туып-үскән.
Шуңа минем күңелемә
Сандугач моңы күчкән.
Кар-бураннар ера-ера,
Елмая-көлә,
Бәхет-шатлыклары белән
Яңа ел килә.
Яңа яуган карга басып
Тагын Яңа ел килә.
Чыксам аны каршыларга
Я моңаям, я көләм.
Алма бирсәң — бир пар алма,
Парлап гомер кичәрбез,
Утларын бергә йотарбыз,
Суын бергә эчәрбез.
Яшьлегемнең бары тик бер язы
Синдә калды, чияле Шафран.
Ап-ак чия чәчкәләрен күреп
Ачылыр кабат йөрәк ярам.
Азатлык диеп, газап күргәннәргә
Чакыра халкым тавышлары.
Дуслык телендә сөйләшә белә,
Татар генераллары.
Дуслык телендә сөйләшә белә,
Татар генераллары.
Тарих төпкеленә күз сал, кардәш:
Бабаларың шомлы бер таңда
Озатканнар нарасые белән
Илбаш — ханбикәне дошманга.
Сагындым чишмәләр суларын,
Иренне өшеткән салкынын.
Мин, авыл баласы, сагындым
Исләрен ю(ы)ртак атының.
Кышкы юлдан акбуз килә,
Чаба-җилә, чаба-җилә,
Көпшәк карны яра-яра,
Чана җилә, чана җилә.