Картайма әле, әнкәй
Инде чәчләрем дә, агарды димә
Уйлама, әнкәй, картлык турында.
Болында үскән чәчәкләр кебек
Җыелдык, әнкәй, синең яныңа.
Ринат Рахматуллин
Тукта, яңгыр
Тәрәзәгә көзге яңгыр сибәли,
Үзәкләрне сагыну өзгәли.
Миндә дә бит кайгы хисләре,
Яңгыр юды синең эзләрне.
Очрашырбызмы…
Очрашырбызмы диеп,
кавышырбызмы диеп,
сорыйм сандугачтан,
чишмэлэргэ эндэшэм,
йолдызларга да карыйм,
сине генэ кетэм мин хаман.
Дусларга (өченче вариант)
Матур җырлар җир йөзендә күп языла,
Бу җырымны багышладым дусларыма.
Сез булганда гына яшәү рәхәт миңа,
Сез булганда гына гөрли минем дөнья.
Язмыш микән
Язмыш микән безне очраштырды, —
Юлларыбыз килеп кисеште,
Күзләребез меңнәр арасыннан
Берсен-берсе табып күреште.
Юк, юк, ташлап китмә син
Аңла минем йөрәгемне,
Нигә аны син елатасың?
Күзләреңә яшьләр тулды,
Ничек сиңа аны аңлатасың?
Эзләреңне карлар күмде,
Оныткансыңдыр дисеңме әллә.
Бураннарның көче җитмәс
Мәхаббәтемне сүндерергә.
Чакыр гына мине
Сихерле әкияттән килгән яшьлегем язы,
Күңелемдә минем һаман сиңа булган бар назым,
Тормыш юлы сикәлтәле, сынаулары күп аның,
Синең көчле мәхәббәтең көч бирә миңа, җаным.
Соңгы хатым
Сиңа, җаным, соңгы хатны
Елый-елый, әрнеп язам.
Сине шашып сөюләрем
Булдымы икән минем хатам?
Мин сине яратырга тиешме?
Сагышлардан-әрнүләрдән килеп кердең син күңелемә,
Сүнеп барган күзләремне караттың син, җаным, үзеңә.
Мин бит сине шушы көнгә кадәр күргәннәрем булмады,
Нишләтим соң йөрәгемне, ул бит бары сине сайлады.
Мин сине көзләрдә очраттым
Назлы яз җиледәй килеп кердең
Яме беткән минем дөньяма.
Таш йөрәккә сөю бүләк иттең,
Яшәү дәрте бирдең син аңа.
