Ярат мине (икенче вариант)
Йөрәгемнең читенә
Килә сине биклисем.
Яратам дигән сүземне
Нигә син ишетмисең?
Йөрәгемнең читенә
Килә сине биклисем.
Яратам дигән сүземне
Нигә син ишетмисең?
Язмыш миңа сине бүләк итте,
Яшьлегемнең тәүге язында.
Сөю гөле шулчак чәчәк атты
Мәхәббәтнең асыл таңында..
Яратамын дияргә дә куркам.
Мин яратмыйм, дисәң — нишләргә?
Синең хакта һаман уйлаганда
Сине күрәм, сине төшләрдә.
Төшләргә кереп син йөдәтмә,
Авыр бит болай да йөрәккә.
Юллар бит бүленгән күптәннән,
Назлы җил исмәс шул үткәннән.
Кырау алды сөю чәчкәләрен,
Терелерме икән бу гөлләр?
Яшәрергә күпме вакыт кирәк,
Төзәлергә әрнү күңелләр.
Ялындырган булып йөрисең,
Яратсаң да мине син үзең.
Килмә-йөрмә, дисең артыңнан,
Куасың син мине яныңнан.
Төшмә исләремә кабат син,
Үткәннәрдә калдык,син һәм мин
Кирәкми, кагылма ярама,
Юллар ябык ике арада.
Мин синсез дә яши алам, димә,
Ялгышларга урын калдырма,
Эссе көннәрдә дә йөрәгемә,
Буранлатып карлар яудырма.
Салкыныңны өреп йөрәгемә,
Җаннырымны минем туңдырма.
Ялгышыммы? Язмышыммы?
Күңелемдә кояш яндырдың.
Болытларга төреп йөрәгемне
Төнге яңгыр җанга яудырдың…
Кочагыма алам назлап,
Бирәмен җан — җылымны,
Ана өчен бала бәгыръ
Улыммы ул, кызыммы.