Тормыш бәете

Агыйделдә ак кораб,
Утырдым алга карап.
Ике якта — ике яр,
Илдә әллә ниләр бар.
Бата-калка йөзәбез,
Бар нәрсәгә түзәбез.
Мин исә кайгырмыймын —
Күргәнемне җырлыймын.
Ак сирень, зәңгәр сирень,
Сорамагыз да — бирмим.
Утырыгыз, иптәшләр —
Тормыш бәетен сөйлим.

Утыз яшь

Эх, бер уйнап җибәр әле
Без яраткан көйләрне.
Эч пошырып иртә яткан,
Уят кызлы өйләрне.
Эч пошырып иртә яткан,
Уят чибәр кызлы өйләрне.
Эх, атла урам уртасыннан,
Без килгәнне күрсеннәр.
Без кырыкка җитмәгән бит,
Карт дисәләр — дисеннәр.
Кырыкка җитмәгәнбез,
Карт дисәләр, пускай, дисеннәр!

Тормыш, исәнме!

Бу язда да, тагын бу язда да
Шомырт чәчәкләрен иснәдем.
Чәчәк алып килде бу кем дисәм,
Син икәнсең, Тормыш, исәнме!

Хатын-кызлар бәйрәме

Җан эретер ягымлы да
Хатын-кызлар бәйрәме,
Кемдер сиңа бүләк итәр
Хуш исле гөл бәйләме.

Торналар (дүртенче вариант)

Канлы яу кырларыннан кайтмый калган
солдатлар кайчак килә уема,
туфрак булмаган алар, ак торнага
әверелгәндер кебек тоела.

Хатынга булмый ярап

Тәмәкене тартмадым, тартмадым,
Эчә идем — ташладым, ташладым. Эх!
Ах, шулай да эш харап:
Хатынга (бичәгә) булмый ярап.

Торналар (бишенче вариант)

Канлы яудан кайтмый калган ирләр,
Әйтерсең дә, җиргә аумаган.
Ул солдатлар, ак торналар булып,
Очып киткән зәңгәр һавага.

Туган телем

Моң чишмәсе сандугачтай җырчы да син,
Сыгылма бил тал чыбыктай нәфис тә син,
Аллы-гөлле гөл-чәчәктәй назлы да син,
Эй, илһамлы, эй, хөрмәтле туган телем!