Алмалар (икенче вариант)
Алмалар үсә икән,
Өзелеп төшә икән.
Алма кебек дуслар барда
Күңелләр үсә икән.
Айрат Нәбиев
Җырларга да җырларга!
«Хәлләрең ничек?» дидегез,
Уйлап, әллә шаярып.
Сер бирергә һич исәп юк,
Яшибез гөрләп, янып.
Җыр калдырыйк без (калдыраек)
“Кеше китә — җыры кала”, — диләр,
Бер җыр калсын әле бездән дә.
Ул җыр җанга шатлык булып керсен,
Кояш булып кунсын йөзләргә.
Әй, бабай!
Алма бакчасына төштем…
Егет булганга күрә.
Күрше абый йоклап ята,
Матур төш күрә-күрә.
Бакчаларга төшкән идем,
Алмалар өзәм диеп.
Пешкән алмалардай матур
Гүзәл кыз торган көтеп.
Авыл капкасы (икенче вариант)
Кешеләрнең кайтыр нигезе бар,
Эчәр суы, кочар каены.
Минем авыл күптән басу булган,
Башакларга сөйлим кайгымны.
Гүзәл Өфем
Көмеш сулы Агыйделем
Каридел кочагында.
Каршы ала гүзәл Өфем
Биек тау башларында.
Яшьлек дусларым (беренче вариант)
Алсу таңнарда мендек талларга
Без бергәләшеп, яшьлек дусларым.
Сокландык көнгә, тыңладык бергә
Туган якның моңлы кошларын.
Дуслык җыры (өченче вариант)
Таулар очып, елга кичеп,
Җир чигенә барырмын,
Назга сусаган дусларны
Кочагыма алырмын.
Берләшик!
Ызгыштан-талаштан
Арыган Җир-ана.
Канкоеш, сугыштан
Ул авыр тын ала.
Туган йортка
Авылыма кайтсам, капкам бикле,
Нигеземә үскән кычыткан.
Моңсу йозак моңсу караш белән
Көтә микән мине бик күптән?
